Ocena brak

KW - czołg

Autor /sknerus Dodano /25.02.2011

Produkcja seryjna radzieckiego ciężkiego czołgu nazwanego KW-1 (od inicjałów ludowego komisarza obrony Klimenta Woroszyłowa), za­projektowanego w 1938 r. przez ze­spół konstruktorów Zakładów im. Kirowa w Leningradzie, ruszyła w 1940 r. Jesienią 1941 r. zakłady ewakuowano do Czelabińska, ale jeszcze przed końcem roku wzno­wiły produkcję i kontynuowały ją do kwietnia 1943 r. W tym czasie zakłady dostarczyły armii 4700 czołgów w wielu wersjach (m.in. KW-2 z armato-haubicą kal. 152 mm, KW-8 z miotaczem ognia i działem kal. 45 mm, KW-9 z hau­bicą 122 mm). Na początku wojny radziecko-niemieckiej był to najpo­tężniejszy czołg na polu bitwy. Jego zaletą były gruby pancerz, nowocze­sne zawieszenie na wałkach skręt­nych i niezawodny, zapewniający duży zasięg silnik wysokoprężny.

Źle rozwiązany układ przeniesienia napędu oraz system kierowania czołgiem wymagał dużej siły od kierowcy. Jednakże największą wa- dą był brak urządzenia odprowadza­jącego dymy prochowe, co zmusza- ło załogę do otwierania pokryw wła- zów po każdym strzale. Od początków 1944 r. zaczęto wycofy- wać czołgi KW, wprowadzając no- we czołgi ciężkie *IS.

 

DANE TAKTYCZNO-TECHNICZNE 

załoga  5 osób

silnik dieslowski  W - 2K

prędkość   42 km/h

ciężar  42,5 t

pancerz   20 - 75 mm

1 armata kal. 76,2 mm

3 karabiny maszynowe DT kal. 7,62 mm

Podobne prace

Do góry