Ocena brak

Kuklik zwisły

Autor /Gabriel7474 Dodano /13.01.2012

Wygląd: Bylina półrozetkowa z krótkim, grubym, ciemnobrunatnym, a wewnątrz białoczerwonawym kłączem. Łodygi mają wysokość mniej więcej do 50 cm, są prosto wzniesione lub podnoszące się, gru-czołowato owłosione, w górze rozgałęzione i często czerwonobrunatno nabiegłe. Rozetko-we liście mają długie ogonki i są nierównomiernie lirowato pierzaste z 3-6 parami nierównych odcinków. Końcowy odcinek jest duży, głęboko wcięty lub klapowany. Górne liście łodygowe są już tylko trójdzielne. Przylistki liści odziomkowych są zrośnięte z ogonkiem liściowym tworząc pochwę.

Bladożółte lub różowo zabarwione kwiaty stoją w 3-5-kwia-towych, zwieszających się główkach na długich, gruczołowato owłosionych szypułkach. Przylegające działki kielicha, w liczbie pięciu, są brunatnoczerwone, trójkątno-lancetowate, długo zaostrzone i gruczołowato owłosione - podobnie, jak 5 równowąskich, krótszych listków przykieliszka. Prosto wzniesione płatki korony są mniej więcej tak długie jak kielich, u nasady zwężone, odwrotnie sercowate, długo utrzymujące się. Szyjka szczytowa. Owłosione owocki mają na szczycie hakowatą resztę szyjki i siedzą na opatrzonym trzonkiem dnie kwiatowym.

Siedlisko: Rozpowszechniony w lasach łęgowych i bagiennych, na wilgotnych, zasobnych w próchnicę łąkach, nad źródliskami, brzegami cieków i na torfowiskach niskich; w górach dochodzi do piętra subalpejskiego.  

Rozmieszczenie: Większa część Europy; brak go w regionie śródziemnomorskim, na wszystkich wyspach i na Nizinie Węgierskiej.

Okres kwitnienia: Od kwietnia-maja do lipca, rzadko ponownie kwitnący w jesieni.

Zastosowanie: Kuklik zwisły jest używany podobnie do kuklika pospolitego jako jarzyna liściowa. Wartość użytkowa i działanie lecznicze są mniejsze niż u kuklika pospolitego.

Podobne prace

Do góry