Ocena brak

Kuklik pospolity

Autor /Gabriel7474 Dodano /13.01.2012

Wygląd: Półrozetkowa, owłosiona bylina z płoną rozetką liści zimującą, około 1,3 m wysokości, z krótkim, z przodu zgrubiałym, walcowatym kłączem; jest ono obrączkowane, brunatnożółtawe, wewnątrz barwy mięsa do lila. Łodygi wyrastają z pachwiny liścia odziomkowego, są prosto wzniesione, często na dole łukowate, cienkie, niewyraźnie kanciaste, rozgałęzione i ulistnione. Liście odziomkowe mają krótkie ogonki, są przerywane, lirowato-pierzaste, z 1-5 parami niejednakowych, podwójnie grubo piłkowanych odcinków i jednym dużym, okrągławym, głęboko klapowanym odcinkiem końcowym.

Liście łodygowe są duże, 1-5-dzielne lub trójczęścio-we, z wielkimi, okrągławo-nerkowatymi, nieregularnie ząbkowanymi przylistkami. Lśniąco żółte kwiaty na długich, prosto wzniesionych, gruczołowato owłosionych szypułkach są zebrane w luźne kwiatostany o nielicznych kwia tach. Działki kielicha trójkątno-podłużne, zaostrzone, później odgięte w tył, listki przykieliszka mniej więcej o połowę krótsze, wąskolan-cetowate i obustronnie owłosione. Płatki korony okrągławo-podłużne, u nasady prawie nie zwężone, płasko odstające i szybko opadające. Owłosione owocki stoją bez szypułek w kulistych główkach.

Siedlisko: Często na siedliskach wilgotnych, w lasach, zakrzewieniach, przy murach i na wysypiskach.

Rozmieszczenie: Większa część Europy, z wyjątkiem skrajnej północy.  

Okres kwitnienia: Od maja do października.

Zastosowanie: Młode, zebrane wiosną liście używane jako sałata albo po obgotowaniu w osolonej wodzie - jako jarzyna. Korzenie zbiera się w jesieni albo na wiosnę na korzenną przyprawę.

Uwagi ogólne: Gorzkim w smaku korzeniom przypisywano niegdyś wartość leczniczą. 

Podobne prace

Do góry