Ocena brak

Kukawka

Autor /Werner Dodano /31.01.2012

Najszybciej biegającym ptakiem latającym jest kukawka. Kukawka jest pospolicie występującym gatunkiem w południowo-zachodnim regionie Stanów Zjednoczonych. Zasięg jej występowania rozpościera się od północno-wschodniej Kalifornii, Newady i południa stanu Utah po południe Mek­syku, a na wschód po Teksas. Chociaż często widzi się go, jak przemyka w poprzek szos, to jednak jest to bardzo płochliwy ptak i bardzo trudno podejść go, aby go obserwować z mniejszej odległości.
Kukawka należy do kukułek, jednak w przeci­wieństwie do kukułki z Europy prowadzi prawie całkowicie naziemny tryb życia i nie składa swych jaj do gniazd innych gatunków. W czasie zimnych nocy, charakterystycznych dla terenów półpustyn-nych i porośniętych chaparralem, gdzie żyje ku­kawka, ptak ten oszczędza energię obniżając tem­peraturę swego ciała o kilka stopni i wprowadzając się w stan odrętwienia. Po wschodzie słońca ptak ogrzewa się, wystawiając swe ciało na działanie energii słonecznej.
Para kukawek w ciągu całego roku żyje w obrę­bie terytorium o powierzchni około 10 hektarów. Na wiosnę samiec przesiaduje na gałęziach drzew, skałach lub kaktusach i wyśpiewuje gdaczącym głosem piosenkę „ ko ko ko o o o ko ko o o". Śpiewając, unosi nieco swą głowę. W istocie ten dziwaczny ptak ma szeroki repertuar głosów, do których zaliczają się też krakania, jęki, gruchania i gdakania.
Kukawka jest znana nam przede wszystkim z popularnej kreskówki, w której została przedsta­wiona jako Struś Pędziwiatr, z zawrotną prędko­ścią pędzący po autostradach. W rzeczywistości
porusza się ona o wiele wolniej - do 20 km/godz., chociaż odnotowano przypadek kukawki, poru­szającej się w normalnych sytuacjach z prędkością 29 km/godz. Mimo wszystko jest to bardzo ruchli­wy ptak, który w biegu wykonuje nagłe zwroty, tak jak królik. Kukawka jest krótkodystansowcem. W czasie jednego z takich krótkich sprintów, kiedy pewna kukawka uciekała przed jadącym samo­chodem, zmierzono, że osobnik ten osiągnął pręd­kość 42 km/godz. Wielokrotnie widziano kukaw­ki wyprowadzające w pole goniące je psy.
Kukawka lata tylko w sytuacji, kiedy musi do­stać się na gałąź, aby odbyć toki, lub wejść się do gniazda, które jest zazwyczaj usytuowane na wyso­kości 3-5 metrów nad ziemią w krzakach, na drze­wie lub na kaktusie. Balansując i sterując długim ogonem, z wyciągniętą do przodu szyją i nieco roz­postartymi skrzydłami kukawka biegiem pokonu­je kilka metrów, później staje nagle i stawia na gło­wie czubek oraz zadziera ogon. Rozgląda się za zdobyczą i biegnie dalej. Kiedy natrafi na ofiarę -a mogą nią być małe zwierzęta, takie jak jaszczur­ki, węże, pasikoniki, chrząszcze, myszy i pisklęta innych ptaków - zrywa się i chwyta ją dziobem. W skład jej diety wchodzą też skorpiony, tarantu­le, wije, czasami owoce - na przykład owoce opuncji - a także nasiona. Kukawka pod względem po­karmowym jest oportunista i zjada wszystko, co wpadnie do jej mocnego dzioba.
Kukawki są w stanie rozprawić się z półmetro­wymi wężami, także z tymi, które są jadowite, jak na przykład grzechotniki. Ptak zazwyczaj uśmier­ca węża, dziobiąc go w tył głowy. Ukąszenia węża nie stanowią wielkiego zagrożenia, gdyż ptak pra­wie zawsze potrafi zaatakować i uciec o wiele szyb­ciej, niż wąż jest w stanie się poruszyć. Zanotowano zaledwie jeden przypadek, kiedy kukawka zginę­ła w wyniku ukąszenia przez węża. Schwytane jasz­czurki i węże są wielokrotnie uderzane o ziemię i kamienie, co oprócz spowodowania śmierci zwie­rzęcia kruszy jego łuski oraz kości, dzięki czemu ptak może je łatwiej połknąć i strawić.
Lęg kukawki składa się zwykle z czterech lub pięciu piskląt, które są karmione małymi zwierzę­tami, na przykład jaszczurkami. Pisklęta opusz­czają gniazdo po około trzech tygodniach.
Kukawka srokata (zwana też kukawka większą) ma tylko jednego bliskiego krewniaka, którym jest kukawka mała Geococcyx velox zamieszkująca tereny Meksyku i Ameryki Środkowej. Chociaż kukawka mniejsza jest nieco inaczej upierzona, to jednak jej zwyczaje są dość podobne do zwycza­jów kukawki srokatej.

KUKAWKA
Geococcyx californianus
Długość: Do 40 cm plus 20 cm ogon
Masa: 190-270 g

Podobne prace

Do góry