Ocena brak

Kto odkrył lizozym?

Autor /Huzar Dodano /31.01.2012

Podczas I wojny światowej Alexander Fleming pracował w służbach medycznych, gdzie miał okazję na własne oczy przyjrzeć się strasznym infekcjom bakteryjnym i przekonać się, jak nieskuteczne są wszystkie metody leczenia.

Po wojnie Fleming powrócił do St Mary's Hospital, gdzie dokonał pierwszego ważnego odkrycia. Pew­nego dnia, kiedy przyszedł do pracy przeziębiony, dodał odrobinę śluzu z zakatarzonego nosa do kultury bakterii, którą akurat hodował. Fleming stwierdził, że bakterie znajdujące się wokół śluzu wyglądają na martwe.
Dalsze badania udowodniły, że aktywny czyn­nik obecny w śluzie występuje także w ślinie i we łzach; Fleming nazwał tę substancję lizozymem. Na podstawie tego odkrycia naukowiec wysnuł wniosek, iż lizozym musi być naturalnym środ­kiem antyseptycznym wytwarzanym przez orga­nizm. Fleming opublikował swoje odkrycia w roku 1922 w pracy zatytułowanej On a Remarkable Bacteriolytic Element Found in Tissues and Secretions, jednak wyizolowanie lizozymu okaza­ło się zadaniem bardzo trudnym, a ponadto owa substancja nie jest aktywna w stosunku do wielu pospolitych drobnoustrojów. Jednak doświadcze­nie nabyte w pracach nad lizozymem zaprocen­towało sześć lat później, w roku 1928, kiedy Alexander Fleming został profesorem bakteriologii w St Mary's Hospital.

Podobne prace

Do góry