Ocena brak

Kto jest przedstawicielem utylitaryzmu w etyce?

Autor /Olaf Dodano /06.07.2011

Utylitaryzm- doktryna filozoficzna głosząca, że korzyści, użyteczność jest podstawowym kryterium działania i jego oceny jednostki i społeczeństwa są najwyższym celem moralnym postępowania ludzi. Stawia na pierwszym miejscu propagowanie wygody dążenia do osiągnięcia korzyści. Celem działań powinno być szczęście największej liczby ludzi.

John Stuart Mill Utylitaryzm” (1863) zawiera zagadnienia etyczne – Mill (nazywany brytyjskim filozofem stulecia) sformułował na nowo doktrynę utylitaryzmu w etyce (oraz indukcjonizmu w metodologii czy empiryzmu w teorii poznania).

Mill sądzi, że jedynym ostatecznym celem człowieka jest szczęście. Odwołuje się do powszechnej zgodności pragnień. Zadaniem moralnym jest staranie się o szczęście wszystkich. Uważa, że cnota może stać się częścią naszej szczęśliwości, i stan taki to możliwy do osiągnięcia ideał. Jego zdaniem dzięki doświadczeniu i edukacji ludzie mogą osiągnąć głębsze rozumienie szczęścia.

Mill próbował dowieść słuszności hedonizmu.

Twierdził, że skoro wszyscy ludzie pożądają tylko przyjemność, jest ona jedynym dobrem – ale każda przyjemność, nie tylko własna i zmysłowa. Nie rozumiał hedonizmu egoistycznie i sensualistycznie. Zaczął również odróżniać przyjemności wyższego i niższego rodzaju, ponieważ nie są one równe – mawiał, żelepiej być niezadowolonym Sokratesem niż zadowolonym głupcem. Teoria etyczna Milla nie ma jednostronności i prostoty hedonizmu.

Podobne prace

Do góry