Ocena brak

Kształtowanie ruchów mięśni

Autor /vaneska Dodano /04.01.2012

Ruchy ciała nie polegają przeważnie na izolowanej czynności poszczególnych mięśni; w pracy mięśni zwykle biorą udział całe grupy lub łańcuchy mięśni. Spośród nich mięśnie wykonujące określony ruch, np. zgięcie stawu, stanowią mięśnie współdziałające, czyli synergiczne (synergein = współdziałać); mięśnie zaś wykonujące ruch przeciwny, np. prostowanie stawu, stanowią grupę mięśni przeciwnych, antagonistycznych (agonisomai = walczyć).

W każdym ruchu czynne są obie grupy mięśni równocześnie, ale jedna z nich pracuje znacznie silniej niż druga. Przy ruchu zgięcia kurczą się zginacze; prostowniki jednak nie ustosunkowują się biernie, są one tylko słabiej pobudzane od zginaczy, powoli i stopniowo poddają się w tej walce unerwienia obu stron i rozciągają się. Opór przeciw rozciąganiu jest regulowany przez układ nerwowy i zjawisko to jest bardzo ważne dla płynności ruchu. Prostowniki działają jak hamulec, który zostaje włączony w miarę potrzeby i zapobiega gwałtownym, nie wyregulowanym ruchom zginania. Jeżeli hamulec jest całkowicie włączony, ruch nie odbywa się, staw zostaje ustalony. Głębokie mięśnie grzbietu są antagonistami mięśni brzucha w ruchach zgięcia tułowia do przodu i do tyłu. Jeżeli zginamy tułów do przodu, mięśnie grzbietu muszą powoli poddawać się. Jeżeliby od razu utraciły wszelkie napięcie, tułów przewróciłby się do przodu; gdyby natomiast wcale się nie rozciągały, zgięcie tułowia nie byłoby możliwe. Ruch harmonijny jest wynikiem współpracy synergistów i antagonistów. Antagonizm mięśniowy odnosi się jednak nie tylko do całych grup mięśniowych czy poszczególnych mięśni, ale niejednokrotnie również do poszczególnych części tego samego mięśnia. O ile bowiem pod względem morfologicznym mięsień stanowi odrębną jednostkę, o tyle czynnościowo może on składać się z poszczególnych części o różnym lub nawet przeciwnym sobie działaniu, jak np. m. piersiowy większy, m. naramienny czy m. czworoboczny.

Podobne prace

Do góry