Ocena brak

Kształtowanie kapitału

Autor /afro Dodano /24.03.2011

Polega natomiast na tworzeniu:

1. Długookresowych rezerw. Finansowanie z rezerw przedsiębiorstwa ma na celu tworzenie odpowiednich scentralizowanych zasobów pieniężnych w ściśle określonych celach. Często owe rezerwy wykorzystuje się w przypadku zdarzeń losowych lub niezaplanowanych tj. powodzie, trzęsienia ziemi i inne kataklizmy oraz zdarzenia nieprzewidziane. Pomagają one utrzymać płynność danego przedsiębiorstwa jednocześnie trzeba wiedzieć jak nimi zarządzać aby niestały się one dodatkowymi niewykorzystanymi aktywami przedsiębiorstwa.

Często można spotkać, że tworzy się specjalne fundusze, z których pokrywa się wydatki z góry przewidziane, w przypadku niektórych form organizacyjno-prawnych przedsiębiorstw są one wręcz obligatoryjne zapisane w Kodeksie handlowym czy w ustawach określających działanie tych przedsiębiorstw. Jednocześnie zabezpieczają one funkcjonowanie całej firmy.

2. Zatrzymaniu zysku w przedsiębiorstwie (zysk zatrzymany po opodatkowaniu i wypłacie dywidend dla akcjonariuszy stanowi wewnętrzne źródła kapitału własnego). Ze sprzedanych towarów lub usług przedsiębiorstwo otrzymuje środki pieniężne, które po odliczeniu kosztów może przeznaczyć na finansowanie działalności przedsiębiorstwa lub może je zatrzymać z zamiarem zainwestowania tych środków w przyszłości, innym przeznaczeniem owej nadwyżki może być jej podział pomiędzy właścicieli przedsiębiorstw jak to się dzieje w przypadku dywidendy dla akcjonariuszy spółek kapitałowych. Jeżeli jednak przedsiębiorstwo zdecyduje się na zainwestowanie zysku ze sprzedaży to środki te stają się jednocześnie wewnętrznym źródłem finansowania działalności danego przedsiębiorstwa, które można przeznaczyć na działalność bieżącą lub rozwojową.

Operacyjny zysk brutto, który stanowi część przychodów ze sprzedaży po zapłaceniu kosztów bieżących (bez amortyzacji) dzieli się na: odpisy amortyzacyjne majątku, odsetki od różnych rodzajów zadłużenia, zazwyczaj ich pochodzenie jest z zewnątrz przedsiębiorstwa; oraz na zysk podlegający opodatkowaniu, który po pomniejszeniu o obowiązkowe obciążenia z tytułu podatków stanowi zysk netto. Tym samym przedsiębiorstwo musi podjąć decyzję czy wypracowany zysk zostanie podzielony na dywidendy wypłacane akcjonariuszom lub zostanie w przedsiębiorstwie w postaci zysku zatrzymanego, czy też stanie się wewnętrznym źródłem finansowania działalności rozwojowej lub bieżącej. Zysk (Strata) Netto + odpisy amortyzacyjne = nadwyżka finansowa netto.

Nadwyżka finansowa często jest określana angielskim terminem „net cash flow". Nadwyżka finansowa netto mogąca być źródłem samofinansowania jest większa od zysku netto o sumę odpisów amortyzacyjnych z tytułu umorzenia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, które ujmowane są w ewidencji majątku trwałego, nadwyżka finansowa nie jest w całości przeznaczana na finansowanie teraźniejszej i przyszłej działalności przedsiębiorstwa, dodatkowo z tej nadwyżki tworzy się dochody właścicieli przedsiębiorstw czy dywidendy wypłacane akcjonariuszom w przypadku spółek akcyjnych.

Poza wyżej wymienionymi możliwościami przeznaczenia nadwyżki finansowej netto wykorzystuje się ją na spłatę długu przedsiębiorstwa oraz spłatę kredytów bankowych jak i innego rodzaju pożyczek. Nadwyżkę można również przeznaczyć na wykup poprzednio emitowanych obligacji jeśli nastąpił termin ich wykupu. Jeśli umowy kredytowe z bankiem czy warunki emisji obligacji zawierają klauzulę zezwalającą na przedterminowe oddłużenie czy spłatę zobowiązań można je sfinansować z nadwyżki finansowej netto, spłata ta powoduje zmniejszenie kosztów oprocentowania zadłużenia przedsiębiorstwa.

Innym celem na jaki może zostać przekazana nadwyżka finansowa jeśli nie jest ona rozdzielona pomiędzy właścicieli ani przekazana na wyżej wymienione możliwości, jest powiększanie kapitału (funduszu) własnego przedsiębiorstwa i samo finansują wzrost aktywów czyli majątek trwały i obrotowy. W tym przypadku o poprawności finansowania aktywów przedsiębiorstwa świadczy struktura majątku gdzie źródłem finansowania majątku trwałego jest majątek obrotowy . Jeśli wskaźnik rośnie, powiększa się majątek trwały tzn. że przedsiębiorstwo inwestuje, natomiast gdy maleje przybywa majątku trwałego jest to dobry syndrom w handlu w innym przypadku może oznaczać zbytnie nagromadzenie zapasów.

Przedsiębiorstwa przy pokrywaniu własnych wydatków pieniężnych związanych z działalnością bieżącą i rozwojową, najczęściej używają własnych środków finansowych, których źródła znajdują się wewnątrz przedsiębiorstwa. Pokrywanie wydatków z własnych funduszów pieniężnych określa się terminem samofinansowania przedsiębiorstwa.

Podobne prace

Do góry