Ocena brak

Krzyżak ogrodowy

Autor /Ariel Dodano /31.01.2012

Wygląd: długość do 1,7 cm. Na odwłoku jasne plamy układające się w charakterystyczny kształt krzyża, po którym łatwo tego pająka rozpoznać. Jednak rodzina krzyżakowatych (Araneidae) obejmuje wiele gatunków, które są trudne do oznaczenia. Cechą charakterystyczną wszystkich pająków jest obecność 4 par nóg krocznych na tułowiu. Aparat gębowy tworzą szczękoczułki i nogogłaszczki. Odwłok zawsze pozbawiony nóg, przeważnie jest pękaty.

Samce są zwykle niewielkie, natomiast samice są znacznie większe dzięki odwłokowi wypełnionemu jajami. W faunie światowej opisano ponad 30 000 gatunków pająków, jednak liczba ta niewątpliwie ulegnie zwiększeniu, gdy systematycy dokładnie zbadają aparaty rozrodcze pająków i odkryją dzięki temu nowe gatunki. U pająków występuje bowiem szczególnie dużo tzw. gatunków bliźniaczych, to znaczy przedstawiciele takich gatunków nieznacznie różnią się morfologicznie od siebie (jedynie drobnymi cechami), natomiast nie krzyżują się ze sobą.

Środowisko: krzewy i drzewa w ogrodach, zaroślach, młodnikach sosnowych.  

Występowanie: Eurazja.  

Liczebność: pospolity, lokalnie bardzo liczny.

Rozród: patrz inne gatunki pająków.

Pokarm: drobne zwierzęta.

Uwagi: ukąszenie krzyżaka nie jest tak niebezpieczne, jak się powszechnie sądzi - powoduje u ludzi zaczerwienie i miejscowe obrzmienie, ale nigdy śmierć. Pająki są prawdziwymi mistrzami w przędzeniu sieci. Za pomocą kądziołków przędnych wytwarzają bez końca długie, delikatne, elastyczne i stosunkowo odporne na zerwanie nici, z których splatają mocną sieć, by łowić w nią zdobycz.

Zdolność do budowy sieci łownej jest wrodzona - świeżo wylęgnięte młode już w pierwszych dniach życia splatają małe sieci, bardzo przypominające sieć matki. Krzyżaki budują sieci koliste, zawieszone między liśćmi lub gałązkami. Pająk pokrywa nici spirali łownej w sieci lepkimi kropelkami. Ponieważ tracą one już po 2 dniach swoje lepkie właściwości, pająk musi dbać o sieć codziennie.

Podobne prace

Do góry