Ocena brak

Kryzys papiestwa - Niewola awiniońska

Autor /Rajmund Dodano /20.10.2011

Od pontyfikatu Klemensa V (1305 - 1314) siedzibą papieży przez 70 lat był Awinion, więc ich politycznymi opiekunami stali się królowi francuscy. W Anglii, Francji i Włoszech władze świeckie ograniczyły kościelny wymiar sprawiedliwości, przejmowały kontrolę nad mianowaniem biskupów, próbowały narzucić kościołowi podatki. Papiestwo tracąc autorytet ideologiczny i polityczny zbudowało scentralizowaną monarchię; kuria papieska dysponowała beneficjami prałatów i kanoników, czyli urzędami kościelnymi, którym przysługiwały określone posiadłości lub dochody. Rozbudowała również system finansowy kościoła. Ściągano różnorodne daniny. Stworzono także instytucję stosowaną do tępienia herezji, czyli inkwizycję, a herezją nazywano pogląd sprzeczny z dogmatami wiary katolickiej.

Niewola awiniońska papieży był wynikiem porażki papiestw w konflikcie z królem Francji Filipem IV Pięknym. To właśnie pod jego naciskiem konklawe wybrało na papieża biskupa francuskiego z Bordeaux, Klemens V, z siedzibą papieską w Awinionie a nie w Rzymie. Jego następcy wykupili miasto z rąk hrabiego Prowansji, wybudowali wspaniałe pałace i uczynili z Awinionu stałą siedzibę papiestwa. Kres niewoli awiniońskiej położył, popierany przez cesarza Karola IV Luksemburskiego, papież Grzegorz XI, który w 1377 przeniósł stolicę papiestwa z powrotem do Rzymu.

Podobne prace

Do góry