Ocena brak

Krukowate

Autor /Letki Dodano /31.01.2012

Do tej licznej i zróżnicowanej rodziny ptaków należą dobrze nam znane wrony, gawrony, kawki, kruki, sójki i sroki, a takie gatunki rzadsze: orzechówki, wieszczki i wrończyki.
Gdy naukowcy dokonywali klasyfikacji gatunków ptaków i dzielili je na grupy zwane rodzinami, na samym szczycie hie­rarchii znalazły się gatunki należące do rodziny krukowatych (Corvidae). Stało się tak dlatego, że ptaki te w kategoriach ewolucyjnych są pod wie­loma względami grupą najbardziej zaawansowaną. Przedstawicieli krukowatych można spotkać na terenie całej Europy i na pozostałych kontynentach, z wyjątkiem Antarktydy. W Europie występuje 11 gatunków ptaków krukowatych. Każdy z nich ma inne zwyczaje pokarmowe i rozrodcze oraz żyje w odmiennym typie środowiska.
Cechą większości gatunków z rodziny krukowa­tych, jest ich stosunkowo wysoki poziom inteli­gencji. Dzięki niej ptaki te potrafią „przechytrzyć" inne zwierzęta w walce o pokarm. Krukowate lubią też „zbierać" rozmaite błyszczące przedmioty, m. in. złotą biżuterię, a także kapsle i aluminiową folię. Czasem widziano, jak ptaki te wykradały świecideł­ka z ludzkich domów i zanosiły je do swych gniazd. Niektóre gatunki dobrze naśladują usłyszane dźwięki. Młodą kawkę, tak samo jak papugę, moż­na nauczyć „mówić".
Przyrodnicy nierzadko mieli okazję obserwo­wać, jak różne ptaki należące do rodziny krukowa­tych wykradały pożywienie innym, o wiele więk­szym zwierzętom. Niejednokrotnie widywano sroki gromadnie odbierające zdobycz orłu przedniemu. Sroki nieustannie podlatywały do orła i denerwo­wały go swym skrzeczeniem. Nękały go aż do mo­mentu, kiedy puszczał on niesionego w szponach królika czy ptaka. Na zdobycz szybko rzucała się jedna ze srok, a po chwili przyłączały się do niej pozostałe. Gdy tylko orzeł dawał za wygraną i od­dalał się, cała gromada srok przystępowała spo­kojnie do uczty.

Podstępy
Kruki, które są największymi i najsilniejszymi pta­kami w rodzinie krukowatych, wykradają czasami pokarm nawet dużym psom. Jeden z pary współ­pracujących ptaków podchodzi z tyłu do obgryza­jącego kość psa i szczypie go swym ogromnym, czarnym dziobem w ogon. Pies obraca się, aby przegonić napastnika, a w tej samej chwili drugi kruk odlatuje z kością i w spokojnym miejscu dzie­li się zdobyczą ze swoim partnerem.
Zachowanie się, zwyczaje lęgowe i środowisko występowania różnych gatunków z rodziny kruko­watych są odmienne. Starego gawrona można od­różnić od czarnowrona po występowaniu nieopierzonej, jasnej skóry u nasady dzioba i zwisających piórach nad nogami, które tworzą tak zwane nogawice. Jednak nasada dzioba zarówno u czarno­wrona jak i młodego gawrona jest czarna. Nawet te tak bardzo podobne do siebie ptaki mają inne zwyczaje żerowiskowe i gniazdowe oraz występują w innych miejscach.

■ W jednym z japońskich miast zareje­strowano na taśmie filmowej niezwykłe zachowanie ptaka należącego do gatunku z rodziny krukowatych. Gdy zapaliły się czerwone światła, ptak ten wykładał orze­chy na szosę, a następnie czekał do ponownego zapalenia się czerwonych świateł, aby moc pozbierać zmiażdżone pod kołami ciężarówek orzechy.

Podobne prace

Do góry