Ocena brak

Krucyfiks

Autor /Rita Dodano /31.10.2012

Krzyż z przedstawieniem Chrystusa,
należy do obowiązkowego wyposażenia kościoła;
często z napisem INRI (skrót łac. Iesus Nasarenus Rex
Iudeorum), malowany lub rzeźbiony. K. znany jest od
VI w.; pojawił się przypuszczalnie w kręgu syryjsko-
-palestyńskim.

Najwcześniejszy typ k. ukazywał
młodzieńczego, żyjącego, nie cierpiącego Chrystusa
w długiej wąskiej tunice bez rękawów (colobium),
przytwierdzonego do krzyża czterema gwoździami
(każda stopa oddzielnie).

Od IX w. biodra okryte są
—> perizonium. W epoce rom. często przedstawiano
Chrystusa jako triumfatora w koronie. Z początkiem
gotyku utrwala się postać Chrystusa zmarłego lub
umierającego, z bolesnym wyrazem twarzy, w koronie
cierniowej; od XIII w. stopy skrzyżowane, przebite
gwoździem.

W gotyku wykształciło się wiele odmian k. (np. tzw. k. wid las ty); szczególna ekspresja
cechowała tzw. k. mistyczne, przedstawiające
Chrystusa w agonii z realist. drobiazgowością
(gł. Nadrenia, XIV w.).

W renesansie ekspresja ustąpiła
pięknie modelowanemu ciału ujętemu z anatomiczną
poprawnością; w baroku nastąpił nawrót do
przedstawień ekspresyjnych. K. stał się popularnym
tematem w sztuce lud.

(łac. crucifixus 'ukrzyżowany.')

Podobne prace

Do góry