Ocena brak

Krtań

Autor /abibigail Dodano /11.01.2012

Krtań (larynx\ laryngeoin = krzyczeć), górny odcinek dróg oddechowych dolnych długości 4—6 cm, wykształcony jest w narząd głosowy. U mężczyzn krtań jest widoczna na szyi w postaci wyniosłości krtaniowej albo tzw. jabłka Adama (prominentia laryngca s. fiomum Adami); podczas łykania, mowy czy śpiewu krtań unosi się i opada, ponieważ jest włączona w mięśnie podgnykowe i zawieszona na kości gnykowej szeroką, sprężystą blaszką łącznotkankową — błoną tarczowo-gnykową (membrana thyreohyoidea) .

Wewnątrz krtani mieści się właściwy aparat głosowy — głośnia (glottis)y w skład której wchodzą wargi głosowe (labia vocalia), prawa i lewa, zawierające więzadła głosowe (ligamenta uocalia) rozpięte mniej więcej strzałkowo między chrząstkami nalewkowa tymi a chrząstką tarczowatą. Wolny brzeg warg głosowych tworzy tzw. fałdy głosowe (plicae uocales). Między obu fałdami głosowymi i chrząstkami nalewkowa tymi leży szpara głośni (rima glotiidis). Pięć większych płytek chrzęstnych (nieparzyste chrząstki: tarczowata, pierścieniowata, nagłośniowa i parzyste chrząstki nalcwkowatc) oraz kilka drobnych tworzą ruchomy szkielet krtani. Szkielet ten poruszany przez mięśnie krtani reguluje szerokość i kształt szpary głośni oraz ilość powietrza oddechowego. Pod wpływem wydechowego prądu powietrza wargi głosowe zaczynają drgać i wydają dźwięki, tak jak piszczałka wargowa. Wysokość, głębokość i siła głosu zależne są od napięcia i ustawienia warg głosowych oraz od siły i szybkości wydechowego prądu powietrza. Charakterystycznej barwy jednak nabiera głos dopiero powyżej krtani w »ccwie przystawkowcj«, którą wytwarzają: gardło, jama ustna i jama nosowa.

Podobne prace

Do góry