Ocena brak

KRONIKI, felietony B. Prusa

Autor /tadziudodaje Dodano /01.03.2012

KRONIKI, felietony B. Prusa, w większości tygodniowe, ogłaszane w prasie, głównie warsz., 1874-1911. Ukazywały się w wielu czasopismach i pod rozmaitymi tytułami: Na czasie („Kolce" 1874), Z ustronia („Niwa" 1874), Sprawy bieżące („Niwa" 1874-76), Bez tytułu („Gazeta Pol." 1874), Kroniki tygodniowe („Kurier Warsz." 1875-87), Rozmyślania wielkopostne („Nowiny Niedz." 1877), Felieton warszawski („Nowiny" 1878), W miejsce kroniki („Gazeta Rolnicza" 1879-80), Liberum veto („Prawda" 1882), Kronika tygodniowa („Nowiny" 1882-83), Korespondencja z Warszawy („Kraj" 1883-87), Kronika tygodniowa („Kurier Codz." 1887-94, 1896-1901), Kronika tygodniowa („Goniec Por. i Wiecz." 1904-05), Kronika tygodniowa („Tygodnik Ilustr." 1905-11). W „Ateneum" 1876-78 i „Tygodniku Ilustr." 1883 ukazywały się K. miesięczne. K. uczyniły Prusa jednym z najpopularniejszych i najbardziej cenionych publicystów epoki. Odznaczają się zróżnicowaniem gatunkowym: poważna i lżejsza publicystyka, czasem obrazek obycz., humoreska, dialog humoryst., żartobliwy wierszyk. Ich wydawca Z. Szweykowski nazwał je tragikomiczną epopeją Warszawy, omawiały one jednak również sprawy pozawarszawskie. Bogactwo tematyczne czyni je nieocenionym źródłem nieoficjalnej historii epoki i jej spraw codziennych. Jako kronikarz Prus był nie tylko odważny, ale także przekorny, rzucał wyzwanie zakłamaniu i konwenansowi i mówił gorzką prawdę o życiu. W kronikach wypowiedział nie tylko swe poglądy estet.społ., polit., ale dawał też wyraz własnym emocjom. Pisał K. niemal przez całe życie. Zaczynał pracę felietonisty z ogromnym zapałem, opracowywał teoret. podstawy tego typu pisarstwa, dumny był, że znalazł własny ton, który jest naśladowany, szczęśliwy, gdy widział społ. skutki swej dziennikarskiej działalności. W okresie dojrzałości twórczej jednak zaczął odczuwać ciężar tej pracy, nazywał ją „robotą parobczą", którą musiał uprawiać dla chleba. Jest twórcą pewnego typu publicystyki, własnej odmiany na pół humoryst., na pół dydakt. wypowiedzi, naśladowanej przez wielu publicystów 20-lecia międzywojennego i naszych czasów.

Kroniki, t. 1-20, oprac. Z. Szweykowski, W. 1953-70.

J. MACIEJEWSKI Publicystyka felietonowa Bolesława Prusa, „Kwart. Prasozn." 1957 nr 4; J. KULCZYCKA-SALONI Kronika Bolesława Prusa - tragikomiczna epopeja Warszawy,Polonistyka" 1962 nr 4; taż Nad ,,K." Bolesława Prusa, „Kronika Warsz." 1971 nr 4.

Janina Kulczycka-Saloni

Podobne prace

Do góry