Ocena brak

KROMUSKIT M18, M20 - działa

Autor /sknerus Dodano /25.02.2011

Nazwa amerykańskiego działa bez-odrzutowego pochodzi od naz­wisk twórców tej broni (Krogera i Mussera), którzy opracowując swoją konstrukcję wykorzystali nie­mieckie działo kal. 105 mm LG40. Zamek amerykańskiego działa wy­posażony był w kilka dysz pozwala­jących na swobodny przepływ ga­zów prochowych do tyłu, co eli­minowało odrzut przy strzale. Pierwsze działo M18 kal. 57 mm ważyło tylko 20 kg i żołnierz mógł strzelać trzymając je na ramieniu lub montując na trójnogu karabinu maszynowego.

Pozytywne wyniki prób, w czasie których pocisk ku­mulacyjny przebił płytę pancerną o grubości 75 mm, skłoniły władze wojskowe do zamówienia na po­czątku 1945 r. 2000 dział, które wprowadzono do wyposażenia ame­rykańskich oddziałów walczących na wyspach Pacyfiku. W pierw­szych miesiącach 1945 r. opracowa­no działo M20 kal. 75 mm.

Ze względu na większy ciężar (52 kg) pozbawiono je uchwytów umożli­wiających strzelanie z ramienia. Było montowane na trójnogu kara­binu maszynowego M1917A1. Nie­wiele egzemplarzy nowej broni wy­korzystano w walkach na Pacyfiku.

 

DANE TAKTYCZNO-TECHNICZNE (MIS)

kal. 57 mm

długość lufy z komorą nabojową 1570 mm

ciężar 20,15 kg

ciężar z trójnogiem 42,3 kg

szybkostrzelność 15 strz./min

zdolność przebicia płyty pancernej 75 mm

waga pocisku 1,22 kg

prędkość początkowa pocisku 366 m/s

Podobne prace

Do góry