Ocena brak

Królestwo Polskie po upadku powstania styczniowego - ZABÓR PRUSKI

Autor /Rajmund Dodano /20.10.2011

Zdaniem rządzących po zwycięstwie Prus z Francją i ich przywódcy Otto Bismarcka, dążących do pełniejszego zespolenia całego obszaru pod berłem Hohenzollernów, głównymi przeszkodami na tej drodze były nastroje odrębności w katolickich południowych krajach niemieckich i poczucie narodowościowe na ziemiach polskich zaboru pruskiego. Postanowiono osłabić pozycję kościoła. Tej polityce rozpoczętej w 1871r jej przeciwnicy nadali miano Kulturkampf - walki o kulturę. Na ziemiach polskich walka z kościołem była uderzeniem w polskość. Główne uderzenie walki o kulturę skierowano przeciwko szkolnictwu polskiemu. Nauczycielom zabroniono należenia do stowarzyszeń polskich, uczniom do młodzieżowych związków katolickich, niemiecki obowiązywał też w sądownictwie i administracji, zabroniono wygłaszania kazań po polsku. Kulturkampf trwał do 1878r, co jednak nie złagodziło polityki germanizacyjnej na ziemiach polskich.

Na wschodnich granicach Prus wzrosły dążenia do wzmocnienia niemczyzny na wypadek zaostrzenia się konfliktu z Rosją i antyniemieckich wystąpień ludności polskiej. Jednym z drastyczniejszych kroków były przeprowadzone w 1885r rugi 26tys robotników polskich z zaboru austriackiego i rosyjskiego pracujących w folwarkach na terenie Niemiec. Robotnicy i ich rodziny zostali usunięci z domów, co prowadziło też do ich śmierci (mrozy).

Powołano Komisję Kolonizacyjną, mającą służyć osłabieniu polskiego ziemiaństwa. Wyrazem wzrostu nastrojów nacjonalistycznych Niemców, dążących do pełnej germanizacji wschodu, było utworzenie w 1891r Związku Wszechniemieckiego.

W 1894r na fali wzmagającego się nacjonalizmu, z inicjatywy Zw. Wszechniemieckiego powstał Związek Popierania Niemczyzny w Marchiach Wschodnich, od 1899r Niemiecki Związek Kresów Wschodnich, zw. Hakatą. Związek ten reprezentował szowinistyczną ideologię antypolską, która zyskała akceptację cesarza Wilhelma II. Komisja Kolonizacyjna uzyskała dodatkowe środki na wykup ziemi z rąk polskich, dążono do zahamowania odpływu ludności niemieckiej z ziem polskich - przeznaczając dodatkowe środki finansowe.

W 1904r utrudniono ludności polskiej nabywanie ziemi (ustawa o budownictwie), wymagając zezwolenia na pobudowanie się. W 1908r uchwalono ustawę zezwalającą na wywłaszczanie Polaków i osadzanie ich na ziemi kolonistów niemieckich. W tym samym roku ustawa kagańcowa ograniczała działalność polityczną ludności polskiej.

Podobne prace

Do góry