Ocena brak

Królestwo Jerozolimskie

Autor /Hygin696 Dodano /02.05.2012

 

  • Wraz z opanowaniem Ziemi Świętej wśród krzyżowców rozpoczęły się zatargi o władzę w zdobytym kraju. Dostojnicy Kościelni przeforsowali tezę o zwierzchnictwie papieża nad Jerozolimą. Reprezentantem papieża na miejscu został łaciński patriarcha Jerozolimy. Święcką władzę przyznano, jako lennikowi papieskiemu, Gotfrydowi de Bouillon.

Gotfryd de Bouillon odrzucił tytuł królewski i nazwał się skromnie Obrońcą Grobu Świętego (Advocatus Sancti Sepulchri).

  • Żywot państwa jerozolimskiego byłby krótki, gdyby nie działalność brata Gotfryda, Baldwina. W 1100 r. po śmierci Gotfryda przejął on władzę w Królestwie, już jako król, formalnie zależny od papieża.

W ciągu kilkunastu lat panowania (1100- 1118) zdołał odebrać muzułmanom twierdze nadmorskie i narzucić zwierzchnią władzę Królestwa nad innymi państewkami łacińskimi:

Do zwierzchnictwa nad dwoma ostatnimi pretendował także Cesarz Bizantyjski. Rywalizacja Fatymidów z Seldżukami pozwoliła na wygrywanie przez Baldwina konfliktów pomiędzy nimi na poczet Królestwa.

  • Królestwo Jerozolimskie zostało zorganizowane na zasadach klasycznego feudalizmu europejskiego. Potęga wielkich lenników Królestwa (Edessa, Trypolis, Antiochia) przewyższała znacznie jego własną. Drobniejsi baronowie realizowali własną politykę, szkodzącą Królestwu. Król Amalryk (1163- 1174) próbował rozciągnąć przysięgę wierności także na wasali niższego szczebla, jednak nie udało mu się to.

Podobne prace

Do góry