Ocena brak

Król LEAR

Autor /Dobrociech Dodano /29.03.2012

(wym. li:r), Król Lir, legendarny król Brytów, bohater tytułowy tragedii (1606, wyst. pol. w przeróbce Ducisa, Warszawa 1805) Szekspira.

Stary, pyszny i próżny król, samowładny egoista, postanawia podzielić swój kraj, jeszcze za życia, między 3 córki, Gonerylę, Reganę i Kordelię. Dwie starsze zapewniają go o swym bezgranicznym uczuciu, najmłodsza, brzydząca się takimi frazesami, oświadcza, że kocha ojca tak, jak jej każe obowiązek córki, za co zostaje wydziedziczona i wygnana (jednak król fr. bierze ją za żonę).

Królowi Lirowi, który zamierzał prowadzić wystawne życie z wielką świtą, goszczony kolejno przez starsze córki, szybko spadają łuski z oczu: Gonery la go odtrąca, a Regana nie wpuszcza do domu podczas burzy, symbolizującej jakby wewnętrzną katastrofę zadufanego w sobie władcy, który pod koniec życia odkrywa prawdziwą postać świata i naturę ludzką - na wpół obłąkany i dopiero teraz, w tragizmie swym, pełen majestatu.

Kordelia z wojskiem ląduje w Brytanii, aby zdetronizować siostry i uratować ojca, ale zostaje schwytana i powieszona w więzieniu, a ojciec umiera nad jej ciałem. Analogiczna opowieść znajduje się w Gęsta Romanorum (zob. Gęsta), w romansie fr. Perceforest (zob.) z XIV w. oraz w Kronikach Geoffreya z Monmouth (XII w.), skąd wziął ją Holinshed (zob. Kronika), bezpośrednie źródło Szekspira.

Imię Lear pochodzi od Lyr, boga morskiego staroż. Brytów. Z rolą Króla Lira łączą się nazwiska największych aktorów teatru ang., jak Richard Burbage, David Garrick, J. P. Kemble, Edmund Kean, Charles Kean, Henry Irving, Charles Laughton, John Giełgud, Laurence Olivier.

Król Lear uwertura symfoniczna opus 4 (1832) Hectora Berlioza. Muzyka do Króla Lira (1858-61) Milija Bałakirewa. Stepowy król Lir, ros. Stepnój koról' Lirnowela (1870) Iwana Turgieniewa.

Podobne prace

Do góry