Ocena brak

Kręgi szyjne

Autor /wiktoria Dodano /30.12.2011

Kręgi szyjne (rertebrae cerińcales), w liczbie siedmiu, są najmniejsze z kręgówr prawdziwych. Pierwszy, drugi i siódmy mają cechy szczególne i należy je omówić oddzielnie. Poniższa charakterystyka odnosi się więc tylko do pozostałych czterech.

Trzon jest niski, jego powierzchnie, górna i dolna, mają kształt poprzecznie ustawionego podłużnego czworoboku z zaokrąglonymi brzegami. Jest on z przodu i z tyłu mniej więcej tej samej wysokości. Górna powierzchnia trzonu jest wklęsła w kierunku czołowym i słabo wypukła w kierunku strzałkowym; powierzchnia zaś dolna odwrotnie, słabo wypukła w kierunku czołowym i wklęsła w strzałkowym. Łuki kręgów szyjnych, cienkie i pochylone lekko w dół, obejmują duże, trójkątne otwory kręgowe.

Wyrostek kolczysty, niezbyt długi, nieznacznie pochylony ku dołowi, aż do szóstego kręgu włącznie dzieli się na końcu na dwie, zwykle asymetryczne części, guzkowato zakończone. Ku dołowi kręgosłupa długość wyrostków stopniowo wzrasta.

Wyrostki stawowe górne i dolne dźwigają okrągłe, prawie równe powierzchnie stawowe, położone skośnie od góry ku dołowi i od przodu ku tyłowi pod kątem ok. 45°. Na wyrostkach górnych powierzchnie stawowe są zwrócone ku górze i do tyłu, na dolnych — ku dołowi i do przodu.

Jedną z najbardziej charakterystycznych właściwości kręgów szyjnych jest budowa ich wyrostków poprzecznych.

Wyrostki poprzeczne są stosunkowo krótkie, skierowane bocznie i nieco ku dołowi; składają się one z dwóch listewek kostnych, przedniej i tylnej, łączących się na wolnym, bocznym końcu i zaopatrzonych tu w oddzielne guzki, przedni i tylny (tuberculum ante-rius et posterius).

Podobne prace

Do góry