Ocena brak

Kręgi piersiowe

Autor /wiktoria Dodano /30.12.2011

Kręgi piersiowe (nertebrae thoracicaeJ), w liczbie dwunastu, są ruchomo połączone z żebrami. Trzony ich zwiększają się stopniowo ku dołowi. Kręg piersiowy pierwszy ma trzon wydłużony w osi poprzecznej; na trzonach kręgów dalszych wymiar poprzeczny staje się coraz krótszy; trzon kręgu szóstego lub siódmego ma wymiary poprzeczny i podłużny mniej więcej równe, zaś trzony kręgów leżących niżej znowu przybierają na szerokości i zbliżają się kształtem do trzonów kręgów lędźwiowych. Odpowiednio do krzywizny piersiowej kręgosłupa kształt trzonów jest klinowaty, wysokość ich nieco mniejsza z przodu niż z tyłu. Powierzchnie górna i dolna trzonów są płaskie; na górnych i dolnych kręgach piersiowego odcinka kręgosłupa są one kształtu ziarna fasoli, w odcinku środkowym mają kształt sercowaty.

Charakterystyczną cechą trzonów kręgów piersiowych są tzw. dołki żebrowe (foreae costales), służące do połączenia stawowego z głowami żeber. Dziewięć kręgów górnych ma po dwie powierzchnie stawowe położone bocznie po obu stronach trzonu. Leżą one na krawędzi górnej i dolnej trzonów tuż u nasady luków, przy czym powierzchnia stawowa górna jest zawsze większa niż dolna.

Sąsiednie powierzchnie, dolna i górna, wraz z krążkiem międzykrę-gowym tworzą jedną wspólną powierzchnię dla głowy żebra. Jedynie na pierwszym kręgu powierzchnia górna leży poniżej krawędzi górnej trzonu i zwykle sama, bez uzupełnienia tworzy połączenie stawowe z głową pierwszego żebra (p. wyżej). Kręgi jedenasty i dwunasty, a czasami i dziesiąty, mają również tylko jedną powierzchnię stawową, która na kręgu dziesiątym leży przy górnym brzegu trzonu, na jedenastym zaś i na dwunastym — w środku powierzchni bocznej.

Wyrostki poprzeczne odchodzą od łuku kręgu między wyrostkami stawowymi górnymi a dolnymi. Są one bardzo mocno zbudowane i zgrubiałe na końcach, z wyjątkiem dwóch czy trzech ostatnich. Na kręgach górnych są one skierowane bocznie, następnie zaś stopniowro coraz bardziej odchylają się ku tyłowi. Na powierzchniach przednich końców wyrostków7 poprzecznych leżą małe, pokryte chrząstką dołki żebrowe wyr ostka poprzecznego (foveae costales processus transversi), służące do połączenia z guzkami żeber. Dołki te nie występują na kręgu jedenastym i dwunastym, na dziesiątym zaś występują niestale. Wyrostki stawowe są ustawione w płaszczyźnie czołowej. Powierzchnie stawowe tych wyrostków są słabo zakrzywione i tworzą wycinki powierzchni walca, którego oś przebiega do przodu od otworu kręgowego; powierzchnie wyrostków stawowych górnych są skierowane ku tyłowi, dolnych — ku przodowi. Wyrostki kolczyste kręgów górnych przybierają stopniowo na długości. Od kręgu pierwszego do ósmego są one spiczaste, silnie pochylone ku dołowi, mają przekrój trójkątny i zachodzą na siebie dachówkowato. Od kręgu ósmego stają się znowu krótsze i przebiegają bardziej poziomo, przy czym stopniowo spłaszczają się i grubieją na końcu. Wyrostek kolczy-' sty pierwszego kręgu daje się wyczuć tuż pod wyrostkiem siódmego kręgu szyjnego.

Dwa dolne kręgi piersi o we, a zwłaszcza dwunasty, mają wiele właściwości zbliżających je do kręgów lędźwiowych. Kręg dwunasty jest jak gdyby przejściowym między kręgami piersiowymi i lędźwiowymi. Powierzchnie wyrostków stawowych górnych tego kręgu są ustawione prawie w płaszczyźnie czołowej, podobnie jak to się spotyka na innych kręgach piersiowych, natomiast powierzchnie wyrostków stawowych dolnych są ustawione prawie w płaszczyźnie strzałkowej, podobnie jak w lędźwiowych. Ta zmiana ustawienia wyrostków stawowych może nastąpić już na kręgu jedenastym. Poza tym są bardziej zaznaczone na dwunastym kręgu piersiowym, słabiej na dziesiątym i jedenastym; na stronie bocznej wyrostków stawowych górnych mogą występować małe guzki, które pod względem kształtu i położenia odpowiadają wyrostkom suteczkowatym lub dodatkowym kręgów lędźwiowych.

Podobne prace

Do góry