Ocena brak

KRAKUS, książę nieznany. Tragedia

Autor /tadziudodaje Dodano /01.03.2012

KRAKUS, książę nieznany. Tragedia, misterium wierszem C. Norwida, powst. 1851, prwdr. w Poezjach, Lipsk 1863, wyst. w Krakowie 6 VI 1908. Problemem utworu (określanego przez autora w przedmowie Do krytyków wymiennie jako tragedia lub misterium), nadającego, podobnie jak -» Wanda, kształt dramatyczny legendzie nar., jest starcie dwóch koncepcji czynu i czasu (wskazywał na to wyraźniej podtyt. zaginionej I wersji: Wyścigi). W „wyścigach" przegrywa brat Krakusa, Rakuz, reprezentant i ideolog bezwzględnej siły fizycznej, nie wspartej wysiłkiem myśli i dobrą wolą, zwycięża siła moralna i wiedza o czasie, uzyskana przez „spokój, sumienność i modły": smoka zabija „książę nieznany", jeden z „cichych" bohaterów Norwida. Wątek dwu braci przewija się przez sceny obrzędowe (orszak pogrzebowy starego Kraka, sypanie kopca), dając też okazję do konfrontacji dwu światów: słow. i skandynawskiego. Przekład angielski.

Wyd. kryt. J.W. Gomulicki w: Pisma wszystkie, t. 4, W. 1971 (komentarz w t. 5). Z. SZMYDTOWA O misteriach Norwida, W. 1932; I. SŁAWIŃSKA Znaki przestrzeni teatralnej w „K.", w: Reżyserska ręka Norwida, Kr. 1971; taż ,,K." Norwida w życiu teatralnym Młodej Polski, „Pam. Teatr." 1973 z. 2.

Irena Sławińska

Podobne prace

Do góry