Ocena brak

Kozłek lekarski

Autor /Florenty909 Dodano /13.01.2012

Wygląd: Wieloletnia roślina o wysokości 50-150 cm, z że-berkowatą, wewnątrz pustą łodygą. Jeśli należy do drobnego gatunku ma krótkie podziemne rozłogi. Liście naprzeciwległe, pierzaste, z 5--12 wąskolancetowatymi odcinkami, które mogą być cało-brzegie lub ząbkowane, Kwiaty różowe lub białe, zwykle w silnie rozgałęzionych kwiatostanach baldachowych lub parasolowatych. Zapach kwiatów działa podniecająco na koty.  

Siedlisko: Lasy liściaste, mieszane i szpilkowe, przydroża, łąki, rowy, polanki, brzegi rzek; chętnie na glebie żyznej i wilgotnej; rośnie od nizin do wysokości 2000 metrów.

Rozmieszczenie: Prawie cała Europa; w Polsce wszędzie pospolity.

Okres kwitnienia: Od maja do sierpnia.

Substancje zawarte w roślinie: Olejek eteryczny, estry, walepotriaty, monoterpeny, kwas izowalerianowy.

Zastosowanie i działanie: Dobry środek uspokajający przy depresjach, lekkiej nadczynności tarczycy, przy nerwicach serca; skuteczny przy bezsenności. Lekarze starożytnej Grecji zalecali kozłek już około 500 r. p.n.e. Ma działanie ogólnie uspokajające.

Przyrządzanie i stosowanie: Korzeń kozłka (Radix Vaierianae\. 2 LH jako zimny wyciąg. Nalewka kozłkowa: zażywać 30-50 kr. Ekstrakt olejowy (3-12 kr). WLH: Vaieriana officinatis (suszone korzenie); spagyrik. Kozłek jest często podawany w zbyt niskich dawkach. Jest on jednym z najważniejszych krajowych środków uspokajających.

Termin zbioru: Od marca do maja, od września do października.

Podobne prace

Do góry