Ocena brak

Kozibród łąkowy

Autor /Tymon Dodano /13.01.2012

Wygląd: Zioło dwu lub wieloletnie, średnio wysokie, z obfitym sokiem mlecznym. Korzeń palowy brunatny, wrzecionowaty. Łodyga prosto wzniesiona, pojedyncza lub słabo rozgałęziona, szarozielona, początkowo puszysto owłosiona, później naga. Liście skrętoległe, trawiaste, szeroką nasadą wpółobej-mujące łodygę, równo-wąskie, zaostrzone, Koszyczki kwiatowe wielkie, do 6 cm średnicy, pojedynczo albo po kilka na pędzie; ich szypuły w górze nieco zgrubiałe.

Koszyczki złożone z około 40 pojedynczych kwiatów, tworząc pozorny kwiat, u nasady mają zwykle 8 wąskich, przypominających kielich, listków okrywy do 3 cm długości, mniej więcej tak długich, jak pojedyncze kwiaty. Poszczególne kwiaty duże, jasno- do złotożółtych, obupłciowe, wszystkie jednakowego kształtu, w czasie kwitnienia szeroko rozłożone, języczkowe. Zalążnia dolna, w porze owocowania do 2 cm długości, brunatna, z dłu gim wąskim dzióbkiem, żeberkowana, na górze z pierzastym, brudnobiałym puchem lotnym.  

Siedlisko: Łąki wilgotne do suchych, raczej mało nawożone.

Rozmieszczenie: Rozpowszechniony w Eu ropie Środkowej, ku północy i na południu obszaru śródziemnomorskiego coraz rzadszy

Okres kwitnienia: Od maja do lipca.

Zastosowanie: Roślina o bardzo wielostron nym zastosowaniu. Korzenie przyrządza się jak wężymord, młode pędy dają potrawę po dobną do szparagów, zawierające cukier liś cie mogą być spożywane na surowo, albo gotowane jak szpinak.

Uwagi ogólne: Gatunki rodzaju kozibród zwracają uwagę nietypowymi dla tej rodziny trawiastymi liśćmi. Tragopogon porrifolius o jeszcze większych koszyczkach, brudnopur-purowo zabarwionych, jest pokrewnym gatun kiem z obszaru śródziemnomorskiego, o po dobnym zastosowaniu.

Podobne prace

Do góry