Ocena brak

Kostrzewa trzcinowa

Autor /Herakles Dodano /24.02.2012

 

Wygląd: trawa trwała, rosnąca w gęstych kępkach z daleko płożącym się kłączem. Źdźbło wzniesione, mocne, wysokie do 150 cm, przeważnie gładkie i tylko pod wiechą nieco szorstkie. Pochwy liściowe aż do nasady otwarte, na stronie grzbietowej zaokrąglone, pochwy liści odziomkowych szorstkie, białawe, nie porozrywane. Języczki liściowe stosunkowo krótkie, do 1 mm.

Małe, wąskie, na brzegach orzęsione uszka u podstawy blaszek. Liście długie do 70 cm, szerokie do 10 mm, sztywne, z wierzchu krótko owłosione, od spodu gładkie, stopniowo się zwężające w cienki czubek. Wiechy długie do 40 cm, liczne kłoski, czasami zwisłe, luźne, otwarte, niekiedy również ściągnięte.

Oś wiechy i gałązek szorstka. Mniejsza z dolnych gałązek wiechy z 5-8 Wfoskami (por. z kostrzewą łąkową F. pratensis). Kłoski 4-3-kwiatowe, wąsko owalne lub wydłużone. Plewy trwałe, wąsko lancetowate, zaostrzone.

Plewki dolne podłużnie lancetowate, bez ości lub z ością do 4 mm długą, 5-nerwowe, na nerwach szorstkie, na grzbiecie zaokrąglone. Bardzo blisko spokrewniona z kostrzewą łąkową, o wielu formach.

Okres kwitnienia: od czerwca do lipca.  

Siedlisko: na wilgotnych, żyznych, ciężkich glebach, na brzegach strumieni, w mokrych łąkach, na brzegach dróg, w mokrych rowach, wskaźnik siedlisk wilgotnych.

Rozmieszczenie: Europa, Azja o umiarkowanym klimacie, północna Afryka.

Uwagi: kostrzewa trzcinowa ma niewielkie znaczenie dla użytków zielonych, ma opinię gatunku małowartościowego. Dostarcza niezbyt dobrego siana i bywa spasana przez bydło tylko wówczas, gdy jest młoda. Jej kępowa-ty wzrost jest niekorzystny dla jednorodnej runi traw.

Ma znaczenie na takich powierzchniach, na których ze względu na wysoki poziom wody gruntowej nie udają się lepsze, bardziej plenne gatunki.

Podobne prace

Do góry