Ocena brak

Kostrzewa owcza

Autor /Herakles Dodano /24.02.2012

 

Wygląd: Żdźbła wzniesione lub wznoszące się łukowato. Pochwy liściowe zamknięte najwyżej w jednej trzeciej wysokości od dołu (por. kostrzewa czerwona, F. rubra agg.).

Języczek liściowy krótki, niepozorny, z matymi uszkami. Blaszki liściowe ściśle zwinięte, szydtowate lub cienko włosowate, jasnozielone lub ciemnozielone, niebieskoszaro omszone albo nie omszone (ścieralna warstwa wosku).

Węchy długości do 12 cm, pized zakwitnięciem i po kwitnieniu ściągnięte. Gałązki wiechy wyprostowane, najniższa osiąga prawie jedną trzecią długości wiechy. Woski podłużnie jajowate, zielone lub nabiegle fioletowo, 3-8-kwiatkowe. Plewy lancetowato wąskie, na grzbiecie z krótkimi rzęskami. Plewki dolne z ością lub bez ości.

Te cechy w obrębie różnych licznych takso-nów ulegają zmianom zarówno genetycznym jak i środowiskowym. Do tego między takso-nami występuje wiele form pośrednich, nierzadko utrudniających dotóadne oznaczenie.

Do tej grupy zaliczono np. następujące taksony (z podaniem ich ważniejszych i bardziej charakterystycznych biotopów):  

F. airoides: kwaśne, ubogie murawy piętra alpejskiego;

F. curvula: subalpejskie zbiorowiska napiar-gowe;

F. duvalii: murawy stepowe na podłożu skalistym i piaszczystym;

F. guesffalica: ubogie murawy nawapienne, spasane przez owce;

F. heteropachys: suche murawy na kamienistym podłożu wapiennym i krzemianowym;

F. o vi na sensu stricto: suche ubogie murawy;

F. pallens: murawy szczelin skalnych;

F. pannonica: murawy naskalne;

F. patzkei: ubogie w wapń suche murawy;

F. polesiaca: murawy piaskowe na wydmach;

F. psammophila: murawy piaskowe zasobne w wapń;

F. pseudovina: wypasane ubogie murawy nawapienne*;

F. rupicola: suche murawy; F. tenuifolia: ubogie murawy napiaskowe, dąbrowy;

F. trachyphylla: murawy napiaskowe; F. vallesiaca: stepy kamieniste.

Okres kwitnienia: ogólnie od kwietnia do października, jednak różny w zależności od tak-sonu.

Siedlisko: ogólnie: na skałach, suchych i półsuchych murawach, łąkach, pastwiskach, na drogach, różnie jednak w zależności od taksonu.

Rozmieszczenie: ogólnie: Europa, Azja - obszary o klimacie umiarkowanym, północna Afryka, Ameryka Północna, jednak różnie w zależności od taksonu.

Uwagi: nazwa kostizewa owcza (F. ovina agg.) bez podania bliższych wyjaśnień, o jaki specjalny podgatunek chodzi, określa bardzo niespecyficzną, dużą, kosmopolityczną, heterogeniczną i bogatą w formy grupę różnych, ale bardzo blisko spokrewnionych gatunków w obrębie kostrzewy owczej.

Dotyczy to w ten sam sposób kostizewy czerwonej (F. rubra agg.) i innych gatunków kostizew.Takie grupy zwane również gatunkami zbiorowymi dzielą się na różne taksony o różnej randze systematycznej.

Zależnie od właściwości i filogenetycznego znaczenia cech diagnostycznych zaliczane są do małych gatunków, podgatunków, odmian lub ras. Częściowo taksony te są zarówno morfologicznie - ze względu na kształt zewnętrzny, jak i ekologicznie - zgodnie z wymaganiami środowiskowymi, lub geograficznie - ze względu na rozprzestrzenienie - bardzo wyraźnie rozróżnialne.

Zdarzają się jednak w tej grupie taksony bardzo trudne do rozróżnienia, tak że często, gdy nie mamy do dyspozycji żadnych decydujących cech, wszystkie blisko spokrewnione taksony w sposób uproszczony określamy obejmującą wszystko nazwą, jak np. kostrzewa owcza lub kostrzewa czerwona.

Podobne prace

Do góry