Ocena brak

Kostrzewa łąkowa

Autor /Herakles Dodano /24.02.2012

 

Wygląd: trwała, z krótkim płożącym się kłączem, luźno kępkowa, ciemnozielona, trawa łąkowa o wielu formach. Źdźbło wyprostowane lub łukowato wzniesione, wysokości 30-120 cm. Pochwy liściowe otwarte aż do nasady, na grzbiecie zaokrąglone, nagie, liście odziomkowe brunatne, postrzępione.

Liście długie do 20 cm, szerokie do 5 mm, wiotkie, od dołu błyszczące, stopniowo zwężające się w delikatny wierzchołek, u podstawy blaszki z nagimi, zaostrzonymi uszkami. Języczki liściowe krótkie, nie przekraczające 1 mm. Wiechy wyprostowane, niekiedy trochę się zwieszające, ok. 15 cm długie, ściągnięte, jednostronnie skierowane.

Najmniejsza z dolnych gałązek wiechy tylko z 1-3 WDskami (por. z kostrzewą trzcinową), kłoski przeważnie 7-8-kwiatowe, wąsko owalne, jasnozielone, niekiedy nabieg-łe fioletowo. Plewy lancetowate, stępione. Plewki dolne szeroko lancetowate, przeważnie bezostne, zaostrzone, z niewyraźną nerwacją.  

Okres kwitnienia: od czerwca do lipca.

Siedlisko: często na świeżych łąkach i pastwiskach, przy drogach i na miejscach trawiastych, na glebach żyznych, również cięższych.

Rozmieszczenie: Europa, Azja o umiarkowanym klimacie, zawleczona do Ameryki.

Uwagi: kostrzewa łąkowa jest wysoką trawą, powszechną na użytkach zielonych. Jest to odporna na spasanie trawa paszowa, przy dużych ilościach liści daje tylko niewiele źdźbeł i bywa chętnie zjadana przez bydło.

Nie ma wielkich wymagań siedliskowych. W dogodnych warunkach klimatycznych pozostaje zielona zimą i w następnym okresie wegetacyjnym może szybko wypuszczać nowe pędy. Miejscami może uzyskać pełne plonowanie już w drugim roku po posianiu.

Dobrze znosi duże dawki nawozu, jednak przy silniejszym nawożeniu azotem jest wypierana przez silniejsze konkurencyjnie gatunki łąkowe.

Podobne prace

Do góry