Ocena brak

Kosmos - Skąd biorą się pory roku

Autor /Sylwek Dodano /28.09.2011

Ziemia nie tylko obraca się wokół własnej osi, lecz także krąży wokół Słońca. Czas, w którym dokonuje jednego okrążenia (poruszając się ze średnią prędkością 30 km/s) jest równy jednemu rokowi. Jest to jednocześnie druga po dobie podstawowa jednostka naszej miary czasu, równa 365 dniom 5 godzinom 48 minutom i 46 sekundom.

Podczas jednego okrążenia Słońca Ziemia wykonuje 365 i 1/4 obrotu wokół własnej osi. Oś obrotu Ziemi nie jest prostopadła do ziemskiej orbity wokółsłonecznej, lecz jest do niej nachylona pod kątem 66,5o. Ma to ważne konsekwencje. Temu właśnie ukośnemu ustawieniu osi do orbity zawdzięczamy występowanie pór roku oraz wszystkie zjawiska związane ze zmienną długością dnia i nocy. Jest to uwidocznione na rysunku powyżej: w grudniu i styczniu Ziemia zwraca do Słońca swą południową półkulę, podczas gdy półkula północna jest od Słońca odwrócona. Na półkuli południowej Słońce wspina się wysoko nad horyzont zataczając na niebie szeroki łuk. Długość dnia jest dzięki temu większa od 12 godzin.

Na półkuli północnej wszystko przebiega w tym czasie na odwrót: Słońce wspina się nad horyzont na niewielką wysokość i zatacza na niebie krótki łuk, a dzień trwa krócej niż 12 godzin. Promienie słoneczne nie docierają w okolice północnego bieguna Ziemi, w których panuje noc polarna. Na południowej półkuli Ziemi mamy wówczas lato, na północnej - zimę. Pół roku później (czerwiec-lipiec) jest dokładnie odwrotnie. Wiosną (marzec-kwiecień) i jesienią (wrzesień-październik) Słońce świeci wprost na równik. Przez kilka dni w końcu marca i kilka dni w końcu września długość dnia i nocy jest prawie na całej Ziemi jednakowa (wyjątkiem są tu bliskie okolice biegunów) i wynosi 12 godzin.

Podobne prace

Do góry