Ocena brak

Kościec części wolnej kończyny górnej

Autor /Irmina674 Dodano /23.08.2013

  • Kość ramienna to typowa kość długa, największa spośród kości kończyny górnej. Koniec bliższy ma kształt głowy, na której znajduje się powierzchnia stawowa łącząca się z odpowiednią powierzchnią stawową łopatki. Na obrzeżu powierzchni stawowej znajduje się szyjka anatomiczna, tuż za nią dwa guzki – guzek większy leży bocznie i ku tyłowi, a guzek mniejszy bardziej ku przodowi. Od każdego z nich biegnie w dół grzebień guzka większego i mniejszego. Między guzkami i grzebieniami jest bruzda międzyguzkowa, w której przebiega ścięgno głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia. Poniżej guzków kości ramiennej znajduje się szyjka chirurgiczna. Trzon kości ramiennej w części bliższej na przekroju jest cylindryczny, a w części dalszej trójkątny, stąd wyróżnia się trzy powierzchnie – przednio-przyśrodkową, przednio-boczną i tylną. Brzeg boczny przechodzi ku dołowi w grzebień ponadkłykciowy boczny, a brzeg przyśrodkowy w grzebień ponadkłykciowy przyśrodkowy. Na powierzchni przednio0bocznej na wysokości 1/3 górnej widoczna jest guzowatość naramienna. Tylną powierzchnię dzieli skośnie bruzda nerwu promieniowego, która rozpoczyna się na brzegu przyśrodkowym na wysokości 1/3 górnej, a kończy z boku na 1/3 dolnej. Koniec dalszy jest rozszerzony, spłaszczony i wygięty nieco ku przodowi. Nosi on miano kłykcia kości ramiennej. Po stronie zarówno bocznej, jak i przyśrodkowej kłykcia widoczne są nadkłykcie. Nadkłykieć przyśrodkowy jest znacznie większy od bocznego, a na jego powierzchni tylnej widoczna jest bruzda nerwu łokciowego. Między nadkłykciami od przodu znajdują się dwie powierzchnie stawowe. Powierzchnia boczna ma kształt główki, nad nią jest dół promieniowy, do którego wchodzi głowa kości promieniowej. Powierzchnia stawowa główki kości ramiennej łączy się z powierzchnią stawową dołka stawowego kości promieniowej. Przyśrodkowa powierzchnia stawowa kości ramiennej ma postać bloczka, który odpowiada powierzchni wcięcia bloczkowego kości łokciowej. Od przodu nad bloczkiem jest dół wyrotka dziobiastego, a od tyłu znajduje się dół wyrostka łokciowego.

  • Kości przedramienia

    Kość łokciowa jest dłuższa i delikatniejsza od promieniowej. Koniec bliższy jest znacznie masywniejszy od dalszego i ma dwa wyrostki ograniczające wcięcie bloczkowe, z których większy – wyrostek łokciowy, ogranicza je od tyłu, a mniejszy – wyrostek dziobiasty od przodu. Poniżej wyrostka dziobiastego znajduje się guzowatość kości łokciowej. Na stronie bocznej końca bliższego występuje wcięcie promieniowe. Trzon kości łokciowej ma na przekroju kształt trójkątny, stąd też wyróżnia się na nim trzy brzegi i trzy powierzchnie; brzegi: przedni, tylny i międzykostny oraz powierzchnie: przednia, przyśrodkowa i tylna, na której w górnym odcinku widoczny jest grzebień mięśnia odwracacza. Koniec dalszy kości łokciowej jest znacznie cieńszy od kości promieniowej. Ma postać głowy z widoczną powierzchnią stawową stanowiącą obwód stawowy. Na szczycie głowy widoczny jest wyrostek rylcowaty.

    Kość promieniowa jest znacznie masywniejsza od łokciowej. Koniec bliższy stanowi głowa, na której są dwie powierzchnie stawowe. Jedna jest na dołku stawowym, który łączy się z powierzchnią stawową główki kości ramiennej. Druga znajduje się na obwodzie stawowym głowy. Poniżej głowy jest szyjka, trzon ma kształt trójkątny, widoczne są tu trzy brzegi i trzy powierzchnie: brzeg przedni, brzeg tylny i brzeg międzykostny; oraz powierzchnie: przednia, na której w części bliższej znajduje się guzowatość promieniowa, powierzchnia tylna i boczna. Koniec dalszy jest zgrubiały, zakończony powierzchnią stawową nadgarstkową do połączenia z kością łódeczkowatą i księżycowatą. Od strony bocznej powierzchnię nadgarstkową ogranicza wyrostek rylcowaty, po stronie przyśrodkowej zaś wcięcie łokciowe z powierzchnią stawową dla obwodu stawowego głowy koci łokciowej.

  • Kości ręki

    Kości nadgarstka jest osiem. Są ułożone w dwóch szeregach – bliższym i dalszym. Łączą się ze sobą powierzchniami stawowymi, międzynadgarstkowymi i śródnadgarstkowymi. Kość łódeczkowata jes pierwszą w szeregu bliższym, licząd od strony kości promieniowej. Na jej powierzchni występuje guzek. Drugą w szeregu jest kość księżycowata, trzecią jest kość trójgraniasta, a czwartą kość grochowata, która łączy się stawowo z powierzchnią dłoniową kości trójgraniastej. Szereg dalszy kości nadgarstka rozpoczyna kość czworoboczna większa. Na jej powierzchni dłoniowej znajduje się guzek kości czworobocznej większej, który razem z guzkiem kości łódeczkowatej tworzy wyniosłość nadgarstka promieniową. Druga w szerego to kość czworoboczna mniejsza, trzecia to kość główkowata, a czwarta to kość haczykowata z charakterystycznym wyrostkiem haczykowatym na powierzchni dłoniowej. Wyrostek ten razem z kością grochowatą tworzy wyniosłość nadgarstka łokciową. Obie wyniosłości nadgarstka ograniczają powstałą tu bruzdę nadgarstka.

    Kości śródręcza jest pięć; są one zaliczane do kości długich. W każdej z nich wyróżnia się dwa końce i trzon. Koniec bliższy tworzy podstawę kości śródręcza, a dalszy głowę. Na podstawach są widoczne powierzchnie stawowe, za pomocą których łączą się one z odpowiednimi powierzchniami stawowymi szeregu dalszego kości nadgarstka i sąsiadującymi ze sobą kośćmi śródręcza. Powierzchnie stawowe głów łączą się z odpowiadającymi im powierzchniami podstaw paliczków. Najkrótszą, ale najmasywniejszą najgrubszą z kości śródręcza jest kość pierwsza. Do jej głowy od strony dłoniowej przylegają zwykle dwie małe kosteczki zwane trzeszczkami. Najdłuższą z kości śródręcza jest kość trzecia, charakteryzująca się tym, że na jej podstawie od strony grzbietowo-promieniowej znajduje się wyrostek rylcowaty. Trzony kości śródręcza są lekko wygięte w kierunku grzbietowym ręki.

    Kości palców to paliczki. Rusztowanie dla palców stanowią trzy paliczki, a więc bliższy, środkowy i dalszy. Wszystkie paliczki zalicza się do kości długich. Paliczki bliższe i środkowe zarówno na końcach bliższych, podstawowych, jak i na końcach dalszych, głowach wykształconych w postaci bloczka mają powierzchnie stawowe łączące się z odpowiednimi powierzchniami stawowymi bądź to głów kości śródręcza, bądź podstaw odpowiednich paliczków. Na końcu każdego paliczka dalszego występuje guzowatość zwana też guzowatością paznokciową. U podstaw niektórych paliczków spotyka się drobne kosteczki zwane trzeszczkami.

Podobne prace

Do góry