Ocena brak

Kości stopy

Autor /aby Dodano /04.01.2012

Budowa stopy jest swoista dla człowieka w związku z jego pionową postawą Hipoteza, że pierwotnie stopa była narządem chwyt nym, który u człowieka dopiero przekształcił się w narząd podpory, nie jest pewna. Wszystkie małpy człekokształtne mają stopę chwytną, z przeciwstawnym paluchem, ustawionym pod kątem do osi długiej stopy; jest on też znacznie krótszy od pozostałych palców. Połączenie więzadłowe i stawowe kości stopy jest u nich luźniejsze i umożliwia wskutek tego wydatniejszą ruchomość w stawach. Dotyczy to szczególnie ruchu obrotowego stopy w stosunku do jej długiej osi, dzięki czemu powierzchnia podeszwowa może być zwrócona do wewnątrz (krawędź boczna stopy do dołu) (supinatio). Dla człowieka poruszającego się na ziemi funkcja chwytną stopy byłaby zupełnie bezwartościowa; odwiedziony paluch byłby przeszkodą. a w szybszym biegu nawet wielkim utrudnieniem.

W porównaniu do stopy czworonożnych ssaków stopa ludzka w pionowej postawie ciała różni się przede wszystkim swym ustawieniem pod kątem prostym do podudzia, przez potężny rozwój promienia piszczelowego i guza piętowego, wreszcie przez ustawienie stopy na podłożu wzdłuż całej jej długości od palców do pięty. Promień pierwszy staje się najsilniejszy i przejmuje główną masę ciała. W związku z tym promienie strony strzałkowej uwsteczniają się i największą długość osiąga promień pierwszy (lub drugi), a nie trzeci. W związku z czynnością stopy jako narządu podpory silniej rozwijają się również kości stępu.

Stopa, podobnie jak ręka, składa się z trzech większych odcinków, tylnego, środkowego i przedniego: stępu (tarsus), śródstopia (me-tatarsus) i palców (digiti). W porównaniu do chwytnej ręki stopa oporowa człowieka wykazuje silniejszy rozwój stępu w stosunku do nadgarstka, osiągający połowę długości całej stopy, słabszy zaś rozwój paliczków. Jako całość tworzy stopa mocne i sprężyste sklepienie, dostosowane do dźwigania masy ciała .

Podobne prace

Do góry