Ocena brak

Kosaciec niemiecki

Autor /Tomasz Dodano /18.01.2012

Bylina o grubym kłączu, liściach szablastych i wysokiej, rozgałęzionej łodydze zakończonej dużymi, fioletowymi lub białymi kwiatami. Owocem jest torebka. Gatunek ten pochodzi z krajów śródziemnomorskich. Jest uprawiany w parkach i ogrodach jako roślina ozdobna i od dawna używany w lecznictwie ze względu na działanie żółciopędne, moczopędne i wymiotne.

Zbiera się kłącza (Rhizoma Iridis) roślin 3-4-letnich. Po umyciu i uwolnieniu od zielonych części kłącza okorowuje się i suszy w temperaturze maksimum 35°C, rozpostarte cienką warstwą na siatce lub nawleczone na sznurek. Podczas suszenia nabierają one zapachu fiołków (zawdzięczają go ketonowi ironowi), toteż nazywane są korzeniem fiołkowym. Stają się też łamliwe i żółte. Zawierają olejek eteryczny, skrobię, śluz i garbniki. Stosowane są jako środek moczopędny i wykrztuśny w chorobach górnych dróg oddechowych. Odwar sporządza się z ˝ łyżeczki do kawy klączy na filiżankę wody; dawka dzienna nie powinna być większą niż 3 g. Kosaciec służy bardzo często do poprawiania smaku i zapachu niektórych leków.

Przez destylację otrzymuje się z kłączy olejek używany powszechnie w perfumerii i przemyśle spożywczym. Z tym samym skutkiem stosuje się klącza kosaćca bladego (I.pallida) i florenckiego (I.florentina). W Polsce kosaciec praktycznie nie jest stosowany.

Okres kwitnienia:

VI

Zbiór kłączy:

X i III

Podobne prace

Do góry