Ocena brak

Korzenie chrztu chrześcijańskiego - Chrzest Jana

Autor /Franek Dodano /25.04.2011

Nie możemy przejść obok chrztu Janowego, nie chodzi tu o ryt sprawowany przez ludzi nie był to samo-chrzest, ludzie otrzymywali go od Jana „Ciągnęła do niego cała judzka kraina oraz wszyscy mieszkańcy Jerozolimy i przyjmowali od niego chrzest w rzece Jordan, wyznając [przy tym] swe grzechy.” (Mk.1,5)

Jan zwraca się jak pierwsi chrześcijańscy kaznodzieje do Żydów, przede wszystkim dla jego rytu pokuty, dla jego chrztu na przebaczenie grzechów jednorazowość jest czymś konstytutywnym. Chrzest pokuty jest ostatnią ofertą nawrócenia przed nadchodzącym sądem w niebie. Zwraca na siebie silnie eschatologiczny komponent przepowiadnia pokuty, a tym samym ten znak pokuty, jakim czyni się chrzciciel mówiąc o sobie. 3 cechy: - relacja szafarza i przyjmującego chrzest

- jednorazowość przyjęcia chrztu,

- cały naród izraelski jako adresat w przepowiadaniu chrztu w niebywały sposób wiążą chrzest Jana i chrzest pierwszych chrześcijan.

W początkach tkwią blisko siebie, dlatego wszystko przemawia za związkiem tych chrztów, ponieważ od początku istnieje silny związek między ruchem Chrzciciela, a wspólnotą Jezusa. Sam Jezus i część jego późniejszych wyznawców została ochrzczona przez Jana, a i postać Chrzciciela zajmuje w pierwotnej tradycji chrześcijaństwa zajmuje zadziwiające i nie do przecenienia miejsce. Przekazane zostały nam zatem nie tylko słowa Jezusa jakimi bez zastrzeżeń uznał on działalność Jana, a także uznawał jego chrzest za uznany przez Boga (Mt 11,7-19; Łk 7,24-35; Mk 11,27-33) lecz fakt, że on sam przyjął na siebie ten eshatologiczny znak pokuty Jana, moment który w tradycji chrześcijańskiej przysporzył wiele trudności. Łatwo sobie to uświadomić, kiedy porównuje się opisy chrztu Jezusa.

(Mk.11,27-33) Pytanie o władzę Przyszli znowu do Jerozolimy. Kiedy chodził po świątyni, przystąpili do Niego arcykapłani, uczeni w Piśmie i starsi i zapytali Go: «Jakim prawem to czynisz? I kto Ci dał tę władzę, żeby to czynić?» Jezus im odpowiedział: «Zadam wam jedno pytanie. Odpowiedzcie Mi na nie, a powiem wam, jakim prawem to czynię. Czy chrzest Janowy pochodził z nieba, czy też od ludzi? Odpowiedzcie Mi!» Oni zastanawiali się między sobą: «Jeśli powiemy : "z nieba", to nam zarzuci: "Dlaczego więc nie uwierzyliście mu?" Powiemy: "Od ludzi"». Lecz bali się tłumu, ponieważ wszyscy uważali Jana rzeczywiście za proroka. Odpowiedzieli więc Jezusowi: «Nie wiemy». Jezus im rzekł: «Więc i Ja nie powiem wam, jakim prawem to czynię».” (Mt.11,7-19)

„Świadectwo Jezusa o Janie Gdy oni odchodzili, Jezus zaczął mówić do tłumów o Janie: «Coście wyszli oglądać na pustyni? Trzcinę kołyszącą się na wietrze? Ale coście wyszli zobaczyć? Człowieka w miękkie szaty ubranego? Oto w domach królewskich są ci, którzy miękkie szaty noszą. Po coście więc wyszli? Proroka zobaczyć? Tak, powiadam wam, nawet więcej niż proroka. On jest tym, o którym napisano: Oto Ja posyłam mego wysłańca przed Tobą, aby Ci przygotował drogę.  Zaprawdę, powiadam wam: Między narodzonymi z niewiast nie powstał większy od Jana Chrzciciela. Lecz najmniejszy w królestwie niebieskim większy jest niż on.  A od czasu Jana Chrzciciela aż dotąd królestwo niebieskie doznaje gwałtu i ludzie gwałtowni zdobywają je. Wszyscy bowiem Prorocy i Prawo prorokowali aż do Jana. A jeśli chcecie przyjąć, to on jest Eliaszem, który ma przyjść. Kto ma uszy, niechaj słucha!

Sąd Jezusa o współczesnych Lecz z kim mam porównać to pokolenie? Podobne jest do przebywających na rynku dzieci, które przymawiają swym rówieśnikom: "Przygrywaliśmy wam, a nie tańczyliście; biadaliśmy, a wyście nie zawodzili". Przyszedł bowiem Jan: nie jadł ani nie pił, a oni mówią: "Zły duch go opętał". Przyszedł Syn Człowieczy: je i pije. a oni mówią: "Oto żarłok i pijak, przyjaciel celników i grzeszników". A jednak mądrość usprawiedliwiona jest przez swe czyny»." (Łk.7,24-35)

„Świadectwo Jezusa o Janie Gdy wysłannicy Jana odeszli, Jezus zaczął mówić do tłumów o Janie: «Coście wyszli oglądać na pustyni? Trzcinę kołyszącą się na wietrze? Ale coście wyszli zobaczyć? Człowieka w miękkie szaty ubranego? Oto w pałacach królewskich przebywają ci, którzy noszą okazałe stroje i żyją w zbytkach. Ale coście wyszli zobaczyć? Proroka? Tak, mówię wam, nawet więcej niż proroka. On jest tym, o którym napisano: Oto posyłam mego wysłańca przed Tobą, aby Ci przygotował drogę. Powiadam wam: Między narodzonymi z niewiast nie ma większego od Jana. Lecz najmniejszy w królestwie Bożym większy jest niż on». I cały lud, który Go słuchał, nawet celnicy przyznawali słuszność Bogu, przyjmując chrzest Janowy. Faryzeusze zaś i uczeni w Prawie udaremnili zamiar Boży względem siebie, nie przyjmując chrztu od niego.

Sąd Jezusa o współczesnych «Z kim więc mam porównać ludzi tego pokolenia? Do kogo są podobni? Podobni są do dzieci, które przebywają na rynku i głośno przymawiają jedne drugim: "Przygrywaliśmy wam, a nie tańczyliście; biadaliśmy, a wyście nie płakali". Przyszedł bowiem Jan Chrzciciel: nie jadł chleba i nie pił wina; a wy mówicie: "Zły duch go opętał". Przyszedł Syn Człowieczy: je i pije; a wy mówicie: "Oto żarłok i pijak, przyjaciel celników i grzeszników". A jednak wszystkie dzieci mądrości przyznały jej słuszność».”

Lecz sam fakt, że przyjął on sam na Siebie ten eschatologiczny znak pokuty Jana moment, który w prawie chrześcijańskim przysporzył nie jednej trudności. Łatwo to sobie uświadomić kiedy porównuje się opisy chrztu Jezusa Chrystusa.

Podobne prace

Do góry