Ocena brak

Korupcja - charakterystyka zjawiska

Autor /gorol Dodano /12.04.2011

Przez korupcję rozumie się współcześnie taką wymianę dóbr, usług, świadczeń i innych zasobów, która narusza obowiązujące prawo lub dobro publiczne (materialne lub symboliczne, jak na przykład dobre imię urzędników państwowych). Każde dysponowanie zasobami publicznymi, które jest niezgodne z ich przeznaczeniem, nazywa się działalnością korupcyjną.

Zalicza się do niej:

• przekupstwo,

• sprzedajność,

• płatną protekcję,

• łapownictwo, nepotyzm,

• nieuczciwe pośrednictwo

• wykorzystywanie zajmowanego stanowiska służbowego dla osobistych celów.

Korupcja jest, więc zjawiskiem się wielopostaciowym, przy czym najczęściej jest utożsamiana z łapownictwem i płatną protekcją.Ktoś, kto wykorzystuje stanowisko publiczne dla zdobycia środków finansowych na potrzeby własne, rodziny, znajomych lub partii politycznej, tym samym dopuszcza się korupcji. W tak rozumianej korupcji mieści się:

• czynne i bierne przekupstwo funkcjonariusza państwowego,

• łapownictwo,

• nepotyzm,

protekcjonizm

• różne formy nieuczciwego pośrednictwa w nielegalnym pozyskiwaniu zasobów publicznych.

Najbardziej typowe, niejako uniwersalne cechy korupcji to:

powszechność (występuje ona we wszystkich systemach ustrojowych),

entropia (korupcja rozprzestrzenia się - na podobieństwo tkanki nowotworowej - na dziedziny, które wcześniej nie były nią dotknięte)

• rynkowość (cena korupcyjnych transakcji jest wypadkową podaży i popytu na dobra i usługi, które można uzyskać w sposób nielegalny).

Partnerami układu korupcyjnego są zawsze „dawca" jakiegoś dobra i jego „biorca". Kieruje nimi motywacja osiągnięcia osobistych korzyści i dążenie do zminimalizowania ryzyka ujawnienia zawartego porozumienia korupcyjnego.Działania korupcyjne są zwykle utajoną transakcją obopólnie korzystną dla zaangażowanych w nią stron. Wartością transakcji jest to, co dzięki niej strony uzyskują, zaś jej kosztem jest zagrożenie karą. Kiedy korupcja staje się zjawiskiem względnie powszechnym, przybiera z reguły charakter wieloszczeblowy. Ta sama osoba coraz częściej bywa zarazem „dawcą", jak i „biorcą" łapówki czy innej nielegalnej korzyści. Świadczy, bowiem w sposób niezgodny z prawem usługi osobom usytuowanym niżej w hierarchii instytucji (lub petentom z zewnątrz), sama zaś musi opłacać się swym przełożonym.

Podobne prace

Do góry