Ocena brak

Kornik drukarz

Autor /Nikodem090 Dodano /30.01.2012

Wygląd: długość 0,4-0,6 cm. Niewielki, walcowaty, czarny, błyszczący chrząszcz o brązowawym owłosieniu i silnych nogach przypominających nieco nogi pługów. Czułki krótkie z dobrze wykształconą buławką końcową. Pokrywy z tyłu spadziste, ze wspólnym wgłębieniem, na którego zewnętrznych brzegach znajdują się po 4 wyraźne ząbki.

Głowa ukryta pod dużym przedpleczem, które jest równie szerokie jak pokrywy skrzydłowe, tak że kornik ten na całej długości ma równą szerokość, co pozwala mu precyzyjnie dopasować się do swego chodnika żerowiskowego. W Polsce żyje jeszcze 5 innych, trudnych do odróżnienia od siebie gatunków drukarzy (Ips), jednak k. drukarz jest z nich najpospolitszy.

Środowisko: bory iglaste z udziałem świerka.  

Występowanie: biom borów iglastych w Eurazji; w górach do górnej granicy lasu.

Liczebność: ulegająca znacznym wahaniom, niekiedy zdarzają się masowe pojawy. Kornik drukarz jest szkodnikiem wtórnym, opadającym drzewa osłabione wskutek innych przyczyn, np. żeru gąsienic motyli, jednak w razie masowego pojawu atakuje również drzewa zupełnie zdrowe. Nowoczesna gospodarka leśna ogranicza szanse masowego rozwoju tego kornika.

Rozród: wśród kornikowatych (Scolytidae), z których w Polsce stwierdzono dotychczas występowanie 105 gatunków, kornik drukarz należy do grupy korników żerujących pod korą. Po wgryzieniu się w korę samiec drąży pod otworem wejściowym rozszerzenie, tzw. komorę godową.

Samica, a także następne, zwabione feromonami samca samice (zwykle 2-3 - k. drukarz jest gatunkiem poligamicznym, czyli w słowniku leśników i drzewiarzy tzw. kornikiem wielożennym) wygryzają pod korą równolegle do osi drzewa chodniki, tzw. chodniki macierzyste (na ogół jedna samica drąży chodnik biegnący do góry, a druga w dół), które całkowicie oczyszczają z trocinek usuwając je przez chodnik w korze do komory godowej. Z kolei samiec wypycha je na zewnątrz. Samice składają jaja naprzemianlegle na bokach chodnika macierzystego do wygryzanych jamek, tzw, nyży jajowych, co każdorazowo poprzedzone jest kopulacją w komorze godowej.

Wylęgające się z jaj larwy drążą w bok od chodnika macierzystego swoje chodniki larwalne, które stają się coraz szersze w miarę wzrostu larw. Powstaje w ten sposób charakterystyczny obraz żerowiska, typowy dla określonego gatunku kornika - w przypadku k. drukarza leśnicy określają ten układ jako chodnik macierzysty gwiaździsty dwu- lub trój-ramienny podłużny. Larwy przepoczwarczają się w kolebkach poczwarkowych na końcach wygryzionych przez siebie chodników, a przeobrażające się chrząszcze po krótkim żerowaniu wydobywają się przez otwory wylotowe na zewnątrz. Kora opadniętego świerka wygląda wówczas jak postrzelana śrutem.

Podobne prace

Do góry