Ocena brak

Kordylina australijska

Autor /Brunon Dodano /03.02.2012

 

Wygląd: Wiecznie zielone drzewo wysokości około 10 m, poza naturalnym obszarem występowania zwykle znacznie mniejsze, a niekiedy również wykształcone w postaci krzewu. Okazy typowe mają pień prosty, w przekroju okrągły, pojedynczy, albo tuż nad ziemią wid-lasto podzielony - wtedy wydaje się, że drzewo ma wiele pni,

Pnie przeważnie proste, niekiedy przechylone lub wznoszące się łukowato, w górnej części nierozgałęzione.

Kora intensywnie rudobrunatna (jak sierść sarny) z głębokimi, kanciastymi bruzdami, na bardzo starych drzewach niekiedy szara lub szarobrunatna,

Liście czubiasto skupione na szczycie pnia, mają 30-80 cm długości, są mepodzielone, pojedyncze, równowąskie do wąskolanceto-watych, (około 5 cm szerokości), z przodu spiczasto zbiegające i zaopatrzone w ostry wierzchołek, dość sztywne i twarde, ciemnozielone do żywo zielonych, początkowo (w pobliżu szczytu pędu) wyprostowane i promieniście rozpostarte, później stopniowo płowiejące i odrzucone w tył, na koniec zwisają w dół przy pniu jako szerokie osłony z obumarłych liści.

Liście kordyliny różnią się od liści palmowych tym, że nigdy nie są podzielone. Kwiaty rozwijają się tylko na starszych, silnie rozrośniętych okazach. Pojedyncze kwiaty mają białą, sześciodzjelną koronę, sześć pręcików i trójdzielną załążnię. Kwiaty są bardzo licznie zebrane w wielkie wiechowate kwiatostany na długich, żebrowanych osadkacti. osiągających długość do 1 m i wystających łukowato z czuba liści.

Owoce w postaci kulistych, białawych lub niebieskawych, wielonasiennych jagód, dojrzewają przeważnie w jesieni,

Występowanie: Ojczyzną kordyliny jest Nowa Zelandia; rośnie tam ona na skraju iasów, na leśnych polanach lub wzdłuż mniejszych cieków wodnych. Od dłuższego czasu jest użytkowana ogrodniczo także poza swoim pierwotnym zasięgiem i zwłaszcza w obszarze śródziemnomorskim można często spotkać wspaniale okazy. W Europie Środkowej można ją uprawiać tylko jako roślinę doniczkową, która przez zimę musi być chroniona w szklarni.

Okres kwitnienia: Od marca do czerwca.

Uwagi ogólne: Kordyliny są spokrewnione z naszymi rodzimymi konwaliami i tym samym reprezentują rośliny jednoliścienne, wśród których nie ma zbyt wielu przedstawicieli form drzewiastych. Już osobliwa postać tej rośliny wskazuje wyraźnie, ze nie jest ona bliżej spokrewniona z innymi roślinami drzewiastymi.

Jej kwiaty są zbudowane jak u tulipana. Na podstawie badan porównawczych kordylina i jej bliżsi krewniacy bywają ostatnio zaliczani do własnej rodziny Agawowatych.

Podobne prace

Do góry