Ocena brak

KONTRAKTY TERMINOWE FUTURES

Autor /samanthabrown Dodano /08.04.2011

 

Instrumenty pochodne zwane także derywatami są, jak sama nazwa wskazuje,

instrumentami, których wartość pochodzi od wartości instrumentów podstawowych. W

momencie zmiany wartości instrumentu podstawowego, np. indeksu, ceny akcji bądź

kursu waluty zmienia się także wartość instrumentu pochodnego. Rynek obrotu

derywatami może przybierać dwie formy: rynku pozagiełdowego OTC

(over-the-counter) oraz rynku giełdowego. Dokonanie jednego tylko podziału

instrumentów jest niemożliwe z powodu zbyt wielu ich rodzajów jak i mutacji,

jakim były poddawane. Jednakże do najpopularniejszych można zaliczyć: będące

przedmiotem niniejszego raportu kontrakty terminowe futures, a także opcje,

warranty oraz swapy. Instrumenty pochodne mogą być wystawiane na dwa podstawowe

rodzaje instrumentów: towarowe i finansowe. Do pierwszych możemy zaliczyć:

metale, zboża, paliwa oraz inne towary zaś do drugich: akcje, obligacje,

indeksy, stopy procentowe, waluty.

 

Coraz częściej tworzone są instrumenty pochodne oparte o zupełnie nie stosowane

do tej pory instrumenty podstawowe. Przykładem mogą być takie, których wypłata

zależna jest od zajścia pewnych zjawisk mających wpływ na odszkodowania, płacone

przez towarzystwa ubezpieczeniowe. Również deregulacja rynków energii na świecie

i spowodowane tym wahania cen energii stworzyły zapotrzebowanie na instrumenty

pochodne zabezpieczające przed zmianami jej cen. Jako ciekawostkę można podać

fakt istnienia opcji i kontraktów futures opiewających na inne czynniki np. na

pogodę - opartych na przewidywaniach dotyczących kształtowania się temperatur w

czterech miastach USA (od września 1999r. na giełdzie CME w Chicago, wcześniej

rynek OTC).

 

 

 

 

Kontrakty terminowe futures to typowe, pochodne instrumenty finansowe. Zawierane

są między dwiema stronami, dla których stanowią zobowiązanie do sprzedaży

(wystawca) lub kupna (nabywca) w określonym w umowie terminie w przyszłości i po

określonej cenie. Nabywca w kontrakcie zajmuje tzw. długą pozycję (long

position), a wystawca krótką (short position). Oznacza to, że można zarabiać

zarówno na spadkach jak i na wzrostach wartości instrumentu bazowego. Tak wiec,

jeżeli przewidujemy spadki sprzedajemy kontrakt, a jeżeli wzrosty to jego

kupujemy. Oczywiście jest to bardzo uproszczony tok myślenia. Oprócz takich

klasycznych rozwiązań, grając na rynku można pokusić się o tworzenie całych

strategii inwestycyjnych. Kontrakty futures są w pełni wystandaryzowane pod

względem wielkości, terminu wykonania, jakości oraz systemu miar. Standaryzacja

ta umożliwia stworzenie zorganizowanego rynku obrotu kontraktami futures w

formie giełdowej.

 

Obecnie zawarcie kontraktu futures i ustalenie jego ceny odbywa się w

zdecydowanej większości przypadków w formie rozliczeń elektronicznych (także na

Warszawskiej Giełdzie Papierów Wartościowych). Bardzo rzadko stosuje się jeszcze

anachroniczną, aczkolwiek bardzo widowiskową zasadę open outcry (m.in.

Chicago Board of Trade oraz Warszawska Giełda Towarowa). Oznacza to, że

zgłaszane i akceptowane oferty muszą być słyszalne dla wszystkich osób

uczestniczących w tej pewnego rodzaju aukcji, a transakcje są zawierane w

wydzielonym miejscu na parkiecie, zwanym pitem.

Podobne prace

Do góry