Ocena brak

Konta wynikowe

Autor /marisa Dodano /02.04.2011

Wymagany Adobe Flash Player wesja 10.0.0 lub nowsza.

praca w formacie txt Konta wynikowe

Transkrypt

Konta wynikowe
1. Zadaniem kont bilansowych jest ustalenie stanu danego składnika majątku (aktywów) lub źródeł jego 
pochodzenia (pasywów) na określony moment. Posiadany przez jednostkę majątek jest środkiem 
służącym do realizacji podstawowego celu działalności jednostki.
2. Jednostka   gospodarcza   prowadzi  działalność  w  celu  osiągnięcia   dodatniego   wyniku   finansowego 
czyli zysku, który powoduje zwiększenie kapitału własnego.
3. Czynniki kształtujące wynik finansowy netto (zysk /strata) to:
a) koszty ­ wpływające ujemnie na wynik finansowy,
b) przychody ­ wpływające dodatnio na wynik finansowy,
c) wyniki nadzwyczajne:
• straty nadzwyczajne ­ wpływające ujemnie na wynik finansowy,
• zyski nadzwyczajne ­ wpływające dodatnio na wynik finansowy,
d) podatek dochodowy  ­ wpływający ujemnie na wynik finansowy.
Podatek dochodowy wystąpi tylko w przypadku dodatniego wyniku finansowego brutto tzn. zysku brutto.
4. Wyjaśnienie pojęć:
a) koszty   ­   to   wyrażone   wartościowo   celowe   zużycie   rzeczowego   majątku   trwałego   i 
obrotowego, wartości niematerialnych i prawnych, wynagrodzenia pracowników i narzuty 
na   nie,   usługi   obce,   opłaty   i   podatki   o   charakterze   kosztowym   oraz  kary,   odsetki   za 
zwłokę i odszkodowania,
b) przychody ­ to należne lub uzyskane kwoty z tytułu sprzedaży wyrobów gotowych, usług, 
towarów, składników majątku, otrzymane dary, odszkodowania, kary i odsetki,
c) wyniki nadzwyczajne ­ to finansowe skutki zdarzeń powstających niepowtarzalnie, poza 
zwykłą   działalnością   jednostki,   a   szczególnie   spowodowanych   zdarzeniami   losowymi, 
zaniechaniem   lub   zawieszeniem   pewnego   rodzaju   działalności   oraz   postępowaniem 
układowym lub naprawczym,
d) podatek dochodowy ­ to jedna z form obowiązkowego obciążenia (zmniejszenia) wyniku 
finansowego:
• obliczany od wyniku brutto po uwzględnieniu korekt wynikających z ustawy o 
podatku dochodowym, czyli od dochodu, 
• w celu ustalenia zaliczki na podatek dochodowy, dochód jednostki ustala się w 
sposób pozaksięgowy,
• odprowadzany jest co miesiąc do urzędu skarbowego w formie zaliczkowej,
zaliczka   na   podatek   dochodowy   obliczana   jest   jako   suma   procentowa   od 
dochodu osiągniętego za okres od początku roku do końca danego miesiąca,
• na   koniec   roku   ustala   się   odpis   wyrównawczy,   który   jest   różnicą   podatku 
dochodowego za cały rok obrotowy i naliczonych zaliczek.
5. Wynik finansowy netto jednostki ustalany jest w sposób księgowy na koncie „Wynik finansowy".
6. Charakterystyka konta „Wynik finansowy":
a) konto to jest kontem pasywnym:
• zwiększenia księguje się po stronie „Ma",
• zmniejszenia księguje się po stronie „Wn".

b) saldo   tego   konta   wykazywane   jest   w   bilansie   w   pasywach   jako   składnik   kapitałów 
własnych,
c) konto   „Wynik   finansowy"   służy   do   ustalenia   wyniku   netto   tzn.   wyniku   brutto 
pomniejszonego o jego obowiązkowe obciążenia,
d)
konto  „Wynik finansowy"  jest  kontem wynikowo­bilansowym,  ponieważ  ustala  się  na  nim  wynik netto 
jednostki, który prezentowany jest w bilansie.
7. Funkcjonowanie konta „Wynik finansowy":
Wn    (860)  Wynik finansowy     Ma
KOSZTY 
PRZYCHODY 
poniesione   w   ciągu           osiągnięte   w 
ciągu
  roku obrotowego        roku  obrotowego 

 

STRATY 
 

 

     ZYSKI
NADZWYCZAJNE 

NADZWYCZAJNE
poniesione w ciągu    osiągnięte w ciągu
  roku obrotowego       roku obrotowego 
PODATEK
    DOCHODOWY
     pomniejszenie 
dodatniego wyniku 
      finansowego

   obrót debetowy          obrót kredytowy 
    zmniejszający 
 
zwiększający 
  wynik finansowy         wynik finansowy 
         ZYSK   NETTO      lub      STRATA 
NETTO
    saldo końcowe            saldo końcowe
        kredytowe                   debetowe
  przychody                 +     koszty uzyskania 
zyski nadzwyczajne  >     przychodów             +
kosztów uzyskania 
       straty nadzwyczajne 
>
przychodów              +     przychodów              +
straty nadzwyczajne +    zyski nadzwyczajne 
podatek dochodowy

 zbilansowany obrót      zbilansowany obrót

8. Saldo konta „Wynik finansowy", zarówno zysk jak i strata, wykazywane są w bilansie jako pozycja 
pasywów, szczegółowo pozycja kapitałów własnych. Zysk jest wielkością dodatnią, natomiast strata 
to wielkość ujemna wykazywana w bilansie z arytmetycznym znakiem.
9. Zysk   netto   podlega   podziałowi   na   przykład   na:   dywidendy,   zasilenie   kapitałów   zapasowego   i 
rezerwowego, na nagrody i premie. Strata netto podlega pokryciu z kapitału własnego.
10. W   celu   dostarczenia   szczegółowych   informacji   o   kategoriach   kształtujących   wynik   finansowy 
dokonano pionowego podziału konta „Wynik finansowy" wydzielając z niego konta:
a) przychodów,
b) kosztów,
c) zysków nadzwyczajnych,
d) strat nadzwyczajnych,
e) podatku dochodowego.
Do ewidencji poszczególnych pozycji przeznaczono odrębne konta.
11. Konta, które powstały w wyniku pionowego podziału konta „Wynik finansowy" nazywa się kontami 
wynikowymi,   ponieważ  służą  do  szczegółowego   przedstawienia   wielkości  wpływających   na   wynik 
netto danej jednostki.
12. Funkcjonowanie kont powstałych w wyniku podziału konta „Wynik finansowy" :
Wn            Koszty 
  Ma    
   Wn    Wynik finansowy      Ma 
     Wn         Przychody 
Ma
Bieżąca 
 
Bieżąca
ewidencja 
 
ewidencja
poniesionych         przeksięgowanie kosztów                              przeksięgowanie przychodów  
osiągniętych
kosztów 
 
przychodów

Wn Straty nadzwyczajne Ma 
nadzwyczajne Ma
Bieżąca 
Bieżącą
ewidencja 
ewidencja 
poniesionych           przeksięgowanie strat 
osiągniętych 

     Wn Zyski 
 
 
       przeksięgowanie strat 

strat nad –
nad –
zwyczajnych
zwyczajnych 

nadzwyczajnych 

nadzwyczajnych                 strat 
 

Wn Podatek dochodowy Ma 
Naliczony
podatek 
dochodowy 

       przeksięgowanie podatku
   dochodowego

Przeksięgowania na konto „Wynik finansowy" dokonywane są na koniec roku obrotowego pod datą 
31.12. XXXX.
13. Konta wynikowe zaliczane do kont pozabilansowych to również konta korygujące, ponieważ ujmują 
korekty czyli zmiany dodatnie i ujemne kapitałów (funduszy) własnych.
14. Charakterystyka kont wynikowych:
a) konta te nie posiadają stanów początkowych na początek roku obrotowego,
b) konta   wynikowe   otwiera   się   księgując   na   nich   pierwszą   operację   dotyczącą   danego 
zagadnienia,
c) bieżące   księgowanie   operacji   wynikowych   powoduje   kumulowanie   się   obrotów   na 
kontach,
d) ewidencja operacji wynikowych na kontach prowadzona jest do końca roku obrotowego,
e) na koniec roku obrotowego obroty z kont wynikowych przenoszone są na konto „Wynik 
finansowy",   dlatego   konta   wynikowe   nie   posiadają   sald   końcowych   na   koniec   roku 
obrotowego,
f) wynik finansowy w sposób księgowy ustala się tylko na koniec roku obrotowego.
15. Kategorie   przychodów  i  kosztów  są  bardzo  złożone,  dlatego  w  celu  dostarczenia  szczegółowych 
informacji dokonuje się ich poziomego podziału.
16. Klasyfikacja przychodów:
a) przychody operacyjne ­ są wynikiem podstawowej inaczej zwykłej działalności jednostki, 
przychody operacyjne dzielą się na:
• przychody   ze   sprzedaży;   są   wynikiem   działalności   jednostki   związanej 
bezpośrednio z jej podstawowymi zadaniami, wyróżnia się:
- przychody ze sprzedaży wyrobów gotowych ,
- przychody ze sprzedaży usług,
- przychody ze sprzedaży towarów,
- przychody ze sprzedaży materiałów.
• pozostałe   przychody   operacyjne;   nie   są   związane   bezpośrednio   z 
podstawową działalnością  jednostki  np. otrzymane darowizny, przychody ze 
sprzedaży środków trwałych.
b) przychody   finansowe;   są   wynikiem   przeprowadzonych   operacji   finansowych   np. 
przychody   ze   sprzedaży   papierów   wartościowych,   odsetki   od   udzielonych   pożyczek, 
odsetki od środków pieniężnych ulokowanych na rachunkach bankowych.
17. Klasyfikacja kosztów:

a) koszty operacyjne; są ponoszone podczas realizacji podstawowej działalności jednostki, 
koszty operacyjne dzielą się na:
• koszty zwykłej działalności operacyjnej; są ponoszone w jednostce podczas 
realizacji zadań związanych bezpośrednio z jej podstawową działalnością,



pozostałe koszty operacyjne; nie są związane bezpośrednio z   podstawową 
działalnością   jednostki   np.   przekazane   darowizny,   koszty   związane   ze 
sprzedażą środków trwałych, odszkodowania, kary, grzywny.
b) koszty  finansowe;   są   ponoszone   podczas  realizacji  operacji  finansowych   np.   wartość 
sprzedanych   papierów   wartościowych   po   cenie   nabycia,   odsetki   i   prowizje   od 
zaciągniętych kredytów i pożyczek.
18. Koszty   zwykłej   działalności   operacyjnej   jako   kategoria   najbardziej   złożona   podlegają   dalszemu 
podziałowi.
19. Układ kosztów według rodzajów dzieli koszty na koszty proste, a następnie łączy je w jednorodne 
grupy uwzględniając ich treść ekonomiczną. Koszty proste to takie, których nie da się rozłożyć na 
elementy składowe.
20. Otrzymane   w   wyniku   takiego   podziału   konta   tworzą   układ   rodzajowy   kosztów,   który   obejmuje 
następujące pozycje:
a) zużycie materiałów i energii ­ koszt zużycia: materiałów podstawowych, pomocniczych, 
biurowych, energii elektrycznej, cieplnej, paliw stałych, płynnych i gazowych, zakupione 
czasopisma, wydawnictwa periodyczne i informacyjne,
b) usługi   obce   ­   koszt   usług   świadczonych   przez   inne   jednostki:   usługi   transportowe, 
remontowe, łączności, dozoru mienia i usługi najmu,
c) opłaty   i   podatki   ­   opłaty:   sądowe,   notarialne,   skarbowe   oraz   podatki   o   charakterze 
kosztów np. podatek od nieruchomości,
d) wynagrodzenia   ­   płace   na   rzecz   pracowników:   wynagrodzenia   pieniężne,   wartość 
świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty,
e) świadczenia na rzecz pracowników ­ koszty świadczeń na rzecz pracowników: składki z 
tytułu   ubezpieczeń   społecznych   i   funduszu   pracy   oraz   funduszu   gwarantowanych 
świadczeń   pracowniczych,   odpisy   na   zakładowy   fundusz   świadczeń   socjalnych, 
świadczenia z tytułu bezpieczeństwa i higieny pracy,
f) amortyzacja   ­   koszty   zużycia   środków   trwałych   oraz   wartości   niematerialnych   i 
prawnych,
g) pozostałe   koszty   ­   np.   koszty   z   tytułu   podróży   służbowych,   koszty   reprezentacji   i 
reklamy, ubezpieczenia majątkowe.
21. Do ewidencji kosztów z uwzględnieniem ich struktury rodzajowej służy zespół 4 – Koszty według 
rodzajów i ich rozliczenie.
22. W   małych   jednostkach   gospodarczych   można   ograniczyć   ewidencję   kosztów   tylko   do   układu 
rodzajowego.  W większych  jednostkach  układ rodzajowy może  być stosowany jako  jeden  z kilku 
przekrojów kosztów. W takim wypadku będzie on tylko wstępnym ujęciem kosztów.
23. W jednostkach gospodarczych, w których przedmiot działalności jest różnorodny koszty dzieli się na 
grupy o wspólnych cechach według:
a) typów działalności np.:
•  koszty działalności podstawowej:
- koszty działalności produkcyjnej,

- koszty działalności usługowej,
- koszty działalności handlowej.
• koszty działalności pomocniczej,
• koszty ogólnego zarządu (ogólnozakładowe).
b) faz (funkcji) wynikających z rodzaju prowadzonej działalności np.: 
• w jednostkach handlowych wymienia się:
- koszty zakupu,
- koszty magazynowania,
- koszty sprzedaży,
- koszty ogólne.
• w jednostkach produkcyjnych wymienia się:
- koszty zaopatrzenia,
- koszty produkcji,
- koszty sprzedaży,
- koszty ogólne.
c) miejsc powstawania kosztów np.:
•  koszty poszczególnych wydziałów produkcyjnych,
• koszty zarządu.
d) sposobu odnoszenia na produkty pracy inaczej według nośników kosztów:
• koszty   bezpośrednie   (odnoszone   na   dany   produkt   na   podstawie   dowodów 
źródłowych),
• koszty   pośrednie   (nie   da   się   ich   odnieść   bezpośrednio   na   poszczególne 
produkty,   podział   tych   kosztów   prowadzony   jest   za   pomocą   kluczy 
podziałowych).
24. Na podstawie wymienionych klasyfikacji tworzy się w jednostkach gospodarczych układy kosztów:
a) nośnikowy, który grupuje koszty bezpośrednie,
b) funkcjonalno­podmiotowy, który służy do ewidencji kosztów pośrednich według miejsc 
ich powstawania, uwzględniając komórki organizacyjne jednostki i ich funkcje (układ ten 
dostosowany jest do struktury organizacyjnej jednostki),
c) kalkulacyjny, obejmuje układ nośnikowy i podmiotowo ­ funkcjonalny.

25. W przeciwieństwie do układu rodzajowego wspólnego dla wszystkich jednostek prowadzących różną 
działalność gospodarcza. układ funkcjonalno­podmiotowy jest charakterystyczny, odrębny dla każdej 
jednostki.
26. Do ewidencji kosztów według miejsc ich powstawania (układ funkcjonalno­podmiotowy) i nośników 
(układ nośnikowy) służy zespól 5 ­ Koszty według typów działalności i ich rozliczenie.

27. W zależności od postanowień danej Jednostki gospodarczej ewidencja kosztów prowadzona jest w 

jednym z trzech wariantów:
a) wariant pierwszy ­ ewidencja kosztów w układzie rodzajowym (zespół 4); stosowany w 
jednostkach   prowadzących   jednorodną   działalność   gospodarczą   i   posiadających   nie 
rozbudowaną strukturę organizacyjną,
b) wariant drugi ­ ewidencja kosztów w układzie funkcjonalno ­ podmiotowym i nośnikowym 
(zespół   5);   stosowany  w  jednostkach   prowadzących   różną   działalność  gospodarczą   i 
posiadających rozbudowaną  strukturę organizacyjną,
c) wariant   trzeci        ­   wstępna   ewidencja   kosztów   w  układzie   rodzajowym   (zespół   4),   a 
następnie   rozliczenie   kosztów   na   konta   układu   funkcjonalno   ­   podmiotowego   i 

nośnikowego   (zespół   5)   za   pośrednictwem   konta   „Rozliczenie   kosztów";   wariant,   ten 
dostarcza najwięcej informacji na temat kosztów.
28. Ewidencję kosztów i przychodów reguluje zasada memoriałowa według, której koszty i przychody 
powstają w momencie ich wystąpienia niezależnie od terminu ich regulacji.
29. Podczas ustalania wyniku finansowego obowiązuje zasada współmierności przychodów i kosztów:
a) współmierność czasowa nakazuje uwzględnianie podczas ustalania wyniku finansowego 
przychodów i kosztów dotyczących tego samego okresu,
b) współmiemość   przedmiotowa   nakazuje   uwzględnianie   podczas   ustalania   wyniku 
finansowego   przychodów   i  tylko   tych   kosztów,   które   są   źródłem   ich   uzyskania   a   nie 
wszystkich poniesionych w danym czasie.

Podobne prace

Do góry