Ocena brak

Konitrut błotny

Autor /Olaf555 Dodano /16.01.2012

Wygląd: Roślina wieloletnia, naga od 15 do 40 cm wysokości. Liście krzyżowo naprzeciwległe, siedzące, lancetowato zaostrzone, na brzegu krótko ale ostro piłkowane, trój- lub pięcionerwowe. Kwiaty pojedyncze, na długich szypuł-kach, z białawą koroną, czerwonawo żyłkowaną lub z czerwonawym brzeżkiem, rurka korony żółtawa; 1 cm długości. Kwiaty w pachwinach liści; działki kielicha równowąskie.

Siedlisko: Wilgotne łąki, rowy, szuwary wód stojących lub bardzo wolno płynących, bagna, drobne zbiorniki wodne; chętnie na glebach mułowych; przeważnie na niżu.  

Rozmieszczenie: Na znacznych obszarach Europy, oprócz Europy Północnej i Wysp Brytyjskich. W Niemczech stał się bardzo rzadki i występuje tylko na niewielu stanowiskach. W dalszym ciągu zanika i jest zagrożony wyginięciem. W Polsce rozproszony na niżu i pogórzu.  

Okres kwitnienia: Od czerwca do sierpnia.

Substancje zawarte w roślinie: Glikozydy: gra-cjotoksyna, gracjolina; olejki eteryczne, gorycze, garbniki, żywice i saponiny.

Zastosowanie i działanie: Środek pobudzający menstruację przy słabym miesiączkowaniu lub jego braku (skonsultować z lekarzem!); dzięki działaniu oczyszczającemu możliwe jest także stosowanie przy zadawnionych wysypkach skórnych.

Przyrządzanie i stosowanie: Ziele (Herba Gra-tiolae): 1 raz na końcu noża lub 1/2 LH jako napar; przy przekroczeniu tej dawki możliwe są wymioty. WLH: Gratiola (świeże ziele); spagyrik. Konitrut jest uważany za jeden z najskuteczniejszych środków regulujących miesiączkowanie; ważne jest jednak właściwe dawkowanie.

Termin zbioru: Od maja do lipca.

Podobne prace

Do góry