Ocena brak

Koniec Patrystyki

Autor /Emil12345 Dodano /21.04.2011

WSCHÓD

  • cel: uzgodnienie wiary chrześcijańskiej z nauką grecką, stworzenie systemu teoretycznego filozofii chrześcijańskiej (kierunek helleński – początek: Orygenes, Nysseńczyk) -> heteronomia

  • od V w. – urwanie się samodzielnej myśli filozoficznej, okres konserwatyzmu i stagnacji: Justytnian (zamykanie szkół), rozłamy w łonie Kościoła (odpadnięcie nestorianizmu i monofizytyzmu, oddzielenie się Syrii i Egiptu) -> zamiast spekulacji filozoficznej pojawiła się mistyka, zamiast budowania nowych systemów skoncentrowano się na ujmowaniu w pojęcia przyjętych dogmatów, z wyjątkami

  • V w. - wzmożenie neoplatonizmu (idealizm):

    • biskup Synesios (alegorią jest w Piśmie św. wszystko, co nie zgadza się z neoplatonizmem),

    • biskup Nemesios z Emezy (dusza preegzystuje, świat jest odwieczny),

    • anonimowy autor dzieł „O imionach boskich”, „O teologii mistycznej”, „O hierarchii niebieskiej”, „O hierarchii kościelnej”, zwany Pseudo – Dionizy/ Pseudo – Areopgatia, który podawał się za Dionizego Areopagitę, bezpośredniego ucznia apostołów i pierwszego biskupa Aten (nacisk na transcendencję Boga – jest poza bytem i rozumem i można go ująć jedynie przez mistyczne upodobnienie się z nim; hierarchiczny ustrój bytu)

    • VII w.: Makzym Wyznawca (rozpowszechnił poglądy Pseudo - Dionizego)

  • VI w. - odnowienie arystotelizmu (realistyczna filozofia, trzeźwa sylogistyka): przekład Arystotelesa na język syryjski (wywołało to oddźwięk podobny do tego, który w średniowieczu wywołało przełożenie jego pism na łacinę)

  • VIII w. – Jan z Damaszku (pełny i prawowierny system – „Źródło wiedzy”)

  • stagnacja: Bizancjum (filozofia trwała, ale nie rozwijała się dalej)

ZACHÓD

  • cel: zbudowanie samodzielnego systemu filozofii chrześcijańskiej, głownie praktycznego i moralnego, wzorując się na Augustynie -> autonomia

  • IV w. – upadek umysłowy zachodu (gwałtowny) – Rzym niszczony przez najeźdźców (Wandalów), od V w. pod ich panowaniem (podział na Wschód i Zachód nasilił się od 395 n.e. – podział Cesarstwa Rzymskiego na Wschodnie (Bizancjum) i Zachodnie (Rzym), przy czym to pierwsze trwało, a drugie szybko upadło), filozofowie zminimalizowali swoje aspiracje, prawie nie zdarzały się oryginalne koncepcje

  • od V w. – dążenie do utrzymania choć w minimalnym stopniu kultury umysłowej:

    • Marcjan Capella (V w.: szkolny podręcznik nauk wyzwolonych), Kasjodor (V/ VI w.: encyklopedia rzeczy boskich i ludzkich),

    • Izydor (VII w.) , Anglosas Będą (VIII w.: zbiory informacji i ekscerptów)

  • V/ VI w. – wyjątkowy myśliciel: Boecjusz (przekłady i komentarze do Arystotelesa, neoplatończyków – w komentarzach widać typową pracę scholastyczną: tłumaczenie dogmatów w oparciu o filozofię; uczył filozoficznej postawy wobec życia, która wytwarza hart i spokój ducha i daje pociechę w nieszczęściu)

Podobne prace

Do góry