Ocena brak

Konie wierzchowe czystej krwi

Autor /wera Dodano /31.01.2012

Najsłynniejszą rasą konia wierzchowego są konie arabskie. Ich prawdziwe pochodzenie otacza mrok tajemnicy i krążą o nim rozmaite legendy, jednak przypuszcza się, że rasa ta powstała w Arabii w VII wieku naszej ery. Araby są zwierzętami o bardzo harmonijnej budowie ciała i odznaczają się dużą wytrzymałością i szybkością w biegu. Poruszają się lekko i elegancko. Mają stosunkowo małą głowę, szerokie nozdrza (chrapy) i krótki grzbiet, zbudowany tylko z 23 kręgów, a nie z 24, jak u innych koni. Ich sierść jest jedwabista i może być rozmaicie umaszczona, chociaż najczęstszą maścią jest barwa siwa. Konie arabskie czystej krwi są także materiałem wyjściowym do hodowli in­nych ras koni. Hodowla koni arabskich w polskich stadninach ma długą tradycję, ogromna większość wyhodowanych w Janowie Podlaskim arabów tra­fia do nabywców zagranicznych.
Innym krajem słynącym z hodowli koni jest Wielka Brytania. Konie arabskie sprowadzono tam wiele wieków temu. Dały początek dzisiejszemu koniowi angielskiemu pełnej krwi. Rasa ta jest obecnie bardzo znana na świecie i konie te wyko­rzystuje się w różnych dyscyplinach sportu.
W dokumencie zwanym General Stiul Book zarejestrowana jest cala linia genealogiczna linii koni angielskich. Jest to obszerny zapis rodowodo­wy wszystkich koni angielskich czystej krwi po­chodzących od tylko 46 koni sprowadzonych do Anglii w XVII i XVIII wieku. Spośród nich 43 były nazywane Royal Mares (Klacze Królewskie), te sprowadzono za panowania Jakuba I (1603-25) i Karola I (1625-49). Następne trzy konie to: Byerly Turk (sprowadzony w roku 1689), Darley Arabian (1700 r.) i Godolphin Barb (1730 r.).
Konie angielskie czystej krwi mają małą, smu­kłą głowę, zagłębienie na klatce piersiowej i pro­sty grzbiet. Ich kończyny są długie, co pozwala na swobodny, długi krok. Najczęściej konie te są gniade, kasztanowe, rzadko czarne lub siwe.

Podobne prace

Do góry