Ocena brak

Koniczyna biała

Autor /Tomasz Dodano /19.01.2012

Bylina o łodygach leżących, zakorzeniających się, w części wierzchołkowej podnoszących się. Liście trójlistkowe, długoogonkowe, mają na wierzchu białawą plamę. Białe kwiaty są zebrane w główki na długich szypułkach. Po kwitnieniu główki brunatnieją i zwisają. Owocem jest strąk o nasionach brunatnożółtych. Gatunek ten występuje powszechnie na łąkach, pastwiskach, przydrożach i boiskach sportowych. Jest to doskonała roślina pastewna.

W celach leczniczych zbiera się główki (Flos Trifolii albi), ścinając je ręcznie z bardzo krótką szypułką, na początku kwitnienia. Suszy się je rozpostarte cienką warstwą na siatkach w miejscu cienistym i przewiewnym. W suszarni temperatura nie powinna przekroczyć 35°C. Główki mają zapach miodowy i smak lekko ściągający. Przechowuje się je w zamkniętych pojemnikach, w suchym pomieszczeniu. Zawierają głównie garbniki, cukry, śluzy i kwasy organiczne. W medycynie domowej używa się kwiatów przeciw nieżytom żołądkowo-jelitowym i biegunkom. Służą również do leczenia chorób górnych dróg oddechowych (nawet w postaci inhalacji), zapalenia gruczołów i bóli gośćcowych. Odwar sporządza się z 6 łyżeczek do kawy kwiatów pociętych, zalewając je wodą i ogrzewając przez 10 minut. Można również stosować świeże kwiaty.

Koniczyna biała szybko odrasta po skoszeniu i zbiór można powtarzać kilka razy w sezonie. Jest to doskonała roślina miododajna: z hektara plantacji można otrzymać do 100 kg miodu.

Okres kwitnienia:

VI-IX

Zbiór kwiatów:

VI-IX

Podobne prace

Do góry