Ocena brak

Konflikty na subkontynencie indyjskim - Wojna bengalska - ostateczny podział subkontynentu

Autor /rolnik Dodano /27.03.2011

Na skutek działań politycznych oraz gospodarczych w latach 60 systematycznie dochodziło do napięć między ludnością zamieszkującą Pakistan Wsch. i Zach. Bardziej zaludniona część Wschodnia czuła się wyzyskiwana przez zach. część kraju. Wybory Ustawodawcze z XII 1970r. doprowadziły do zwycięstwa w Pakistanie Wsch. Ligi Ludowej Majibura Rahmana (161 z 162 mandatów). Po rozbiciu, a następnie delegalizacji w marcu 1971r. przez rząd Yahi Khana, Ligi Ludowej jej zwolennicy proklamowali Ludową Rep. Bangladeszu. Na tym tle doszło do wojny domowej i rozpadu Pakistanu. Ponad 10 mln Bengalczyków zbiegło do Indii. W październiku 1971r., czołgi indyjskie przekroczyły granice Bangladeszu.

Do konfliktu miedzy armia Indii i Pakistanu doszło po 3.12.1971r., gdy oddziały pakistańskie zaatakowały północne rejony Indii. Kilkutygodniowa wojna doprowadziła do całkowitego pobicia wojsk pakistańskich w Bangladeszu. 6 grudnia 1971r. Indie uznały Bangladesz, a Pakistan zerwał z nimi stosunki dyplomatyczne. W wyniku długotrwałych rozmów doszło do podpisania 2.07.1972r. układu indyjsko - pakistańskiego normalizującego stosunki między tymi państwami. Długotrwały proces pokojowy doprowadził również do normalizacji stosunków między Pakistanem i Bangladeszem - 22.02.1974r. Pakistan uznał Ludową Republikę Bangladeszu. Lata 80-te i 90-te to kolejne próby normalizacji stosunków między Chinami i Indiami oraz Indiami i Pakistanem.

Kolejne rundy rozmów indyjsko - chińskich doprowadziły do zbliżenia obu stron oraz powołania grupy roboczej ds. granicznych na szczeblu wiceministrów spraw zagranicznych. Indie i Pakistan wykorzystały lata 80-te do realizacji swoich programów militarnych. W lutym 1987r. ponownie doszło do groźby wojny między zwaśnionymi krajami na pograniczu Pendżabu. Konflikt do jakiego doszło w IV 1990r, którego przyczyną była sprawa Kaszmiru, postawił oba kraje na pograniczu wojny jądrowej. W wyniku mediacji USA do wojny nie doszło. 26.01.1996r. konflikt kaszmirski ożył. Wzdłuż 1200 km Linii Kontroli rozdzielającej pakistańską i indyjską część Kaszmiru trwała wymiana ognia. W momencie gdy 2 pociski rakietowe zniszczyły wioskę Przednia Kahuta zabijając 20, i raniąc 25 osób, Pakistan oskarżył Indie o agresję.

Podczas wymiany pogróżek ministrowie obrony obu krajów dali do zrozumienia, iż gotowi są użyć broni jądrowej w momencie, gdy zaistnieje potrzeba. Początek 1998r. przyniósł zaostrzenie stosunków miedzy Indiami i Pakistanem. Po dojściu do władzy hinduskich nacjonalistów, rząd Indii przeprowadził 11 i 13 maja 1997r., 5 podziemnych prób jądrowych. Wywołało to szok w całym regionie i na świecie. Indie przyznały się, iż są mocarstwem atomowym. Spowodowało to reakcję Pakistanu, który 28 maja przeprowadził 5 wybuchów jądrowych na pustynnym poligonie w prowincji Beludżystan, a następnie jeszcze jedną, 30 maja 1998r., również Pakistan oświadczył, iż jest mocarstwem atomowym i posiada rakiety zdolne do przenoszenia głowic nuklearnych.

Oba kraje postawiły w stan gotowości bojowej swe armie. W negocjacje zaangażowały się ONZ, Wspólnota Europejska, Japonia oraz inne kraje Azji Płd. - Wsch. 21.02.1999r. doszło do podpisania przez premierów Indii Atal Behari Valpayee i Pakistanu Nawaz Sharifa „Deklaracji z Lahore”. Obie strony oświadczyły w niej, iż nie będą przeprowadzały dalszych prób nuklearnych, pod warunkiem, że druga strona nie naruszy tego porozumienia. Ustanowiono też mechanizmy wzajemnych kontaktów mających zapobiegać wybuchowi konfliktu nuklearnego miedzy Indiami i Pakistanem.

Nie zapobiegło to niestety incydentom wynikającym m.in. z sytuacji w Kaszmirze – przeprowadzeniu przez Indie prób z rakietą balistyczną Agni II - zasięg 2500 km czy zestrzeleniem 10.08.1999r. przez Indie samolotu Pakistańskiej Marynarki wojennej z 16 osobową załogą. 10.01.2000r. „The Washington Post” opublikował w raporcie poświęconym konfliktowi pomiędzy Indiami i Pakistanem informację, iż konflikt o Kaszmir może doprowadzić do wybuchu wojny nuklearnej, gdyż obie strony są gotowe do użycia broni jądrowej w sytuacji kryzysowej.

Podobne prace

Do góry