Ocena brak

Konfederacja warszawska

Autor /Chrystiano Dodano /24.04.2013

Wzmocnienie Kościoła katolickiego przez sobór trydencki, przyjęcie jego uchwał przez Zygmunta Augusta,rozwijająca się reforma katolicka w Polsce, udział w niej sprowadzonych (1564) jezuitów, wszystkoto musiało niepokoić innowierców, zwłaszcza że istnienie ich Kościołów opierało się na faktach, a nie naprawie państwowym.

Gdy nie pomogły starania u Zygmunta Augusta o takie prawne uznanie, wykorzystanobezkrólewie po jego śmierci (1572). Sprawa była pilna, bo interreksem (pełniącym funkcję króla)został prymas Polski, a kandydatami do tronu byli katolicy, Ernest Habsburg i Henryk Walczy. Ewangelicywięc na sejmie konwokacyjnym w Warszawie (zwołanym, by określić sposób elekcji króla) doprowadzili do zawiązania konfederacji (6.01.1573), pozwalającej na przyjęcie uchwały większością głosów.

W tej tzw. konfederacji warszawskiej zapewniono zachowanie bezwarunkowego i wieczystego pokojumiędzy różniącymi się we wierze i zobowiązano się karać jego łamanie. Choć była to konfederacja, czynionostarania, by podpisali ją wszyscy senatorowie i posłowie. Z biskupów podpisał krakowski, FranciszekKrasiński, tłumacząc się dobrem kraju, narażonego na wojnę domową w okresie bezkrólewia. Innibiskupi, a także niektórzy katoliccy senatorowie i posłowie odmówili podpisów. Konfederację włączonojednak do pacta conventa, które przyjmował nowo wybrany król.

Od jego woli zależało, w jakim stopniubędzie przestrzegana. Nie dawało to pewności, że tolerancja zostanie zachowana, ale faktycznie ją zachowywano.Polska nie przeżywała wojen religijnych, jak inne kraje, Kościół katolicki w niej wzmocniłsię dzięki reformom soboru trydenckiego.

Podobne prace

Do góry