Ocena brak

KONCEPCJE NORMALNOŚCI - Norma teoretyczna

Autor /Gawel Dodano /09.09.2011

Jest to ten typ normy, w którym odnosi się stan jednostki lub grup do ogólnych prawidłowości albo twierdzeń zawartych w teoriach naukowych na temat fizjologicznego, psychologicznego i społecznego funkcjonowania człowieka i grup społecznych. O stanie normalnym wnioskuje się, porównując obserwowalne wskaźniki z teoretycznymi twierdzeniami. W tym podejściu wzorzec normy jest często nazywany wzorcem (modelem) idealnym. Trafność przypisywania normalności, jako odwzorowania koncepcji, konkretnym jed­nostkom zależy od poprawności teorii procesów psychicznych, osobowości, relacji i systemów społecznych oraz od poziomu operacjonalizacji twierdzeń teoretycznych.

Używając pojęcia „norma teoretyczna" w odniesieniu do normalności biologicznej, psychologicznej czy społecznej człowieka, możemy np. określić, czy badana osoba posiada normalne zasoby odporności zgodnie z koncep­cjami zasobów, reprezentuje normalności procesu rozwoju w określonym cyklu życia, np. wczesnej dorosłości, czy jest osobą normalną w sensie posiadania spójnej struktury Ja i pozytywnej samooceny. Przykłady te można mnożyć. W tym podejściu możemy stosować tyle modeli normalności, ile ważnych, sprawdzonych koncepcji dostępnych jest dla psychologa klinicznego w zasobach wiedzy różnych dziedzin podstawowych badań psychologicznych.

Stosowanie normy teoretycznej jest najtrudniejsze w praktyce psychologa klinicznego. Gdy jednak wybierze on trafną i sprawdzoną teorię do badanej sytuacji, istnieje prawdopodobieństwo, że określenie poziomu normalności i nienormalności przyniesie głębokie, profesjonalne, a nie powierzchowne i zdroworozsądkowe rozumienie problemu, a od tego będzie zależała skutecz­ność jego działania.

Podobne prace

Do góry