Ocena brak

Koncepcja prawna UE jako konfederacji

Autor /Alek Dodano /21.07.2011

Rozpatrywanie UE w kategoriach konfederacji jest rzadkie, jednak nie oznacza to, że nie jest w ogóle brany pod uwagę podczas dyskusji o charakterze prawnym tej organizacji.

Konfederacja jest definiowana jako związek powołany na podstawie umowy międzynarodowej co najmniej dwóch państw, utworzony w celu prowadzenia wspólnej polityki zagranicznej i obrony.

Taki związane nie nabiera cech podmiotu prawa międzynarodowego, gdyż państwa te zachowują pełnię suwerenności i same występują tutaj w roli tych podmiotów. Nie jest również konfederacja państwem w rozumieniu prawa międzynarodowego.

Teoretycznie UE (zgodnie z traktatem z Maastricht) jest związkiem państw, co daje możliwość rozpatrywania jej pod kątem konfederalizmu. Traktat ma charakter umowy międzynarodowej i określa Unię jako związek państw. Jednak istnieją liczne przesłanki wykluczające traktowanie UE jako ewentualnej formy konfederacji europejskiej:

  1. Cele Unii wyznaczone przez traktat z Maastricht są o wiele szersze niż przewidują wymogi odnośnie do konfederacji. Traktat wyznacza „nowy etap w procesie tworzenia oraz ściślejszego związku pomiędzy narodami Europy”, co wskazuje na tendencję pogłębiania współzależności pomiędzy państwami członkowskimi, a to wyklucza ustabilizowanie Unii na poziomie luźnego związku państw jakim jest konfederacja. W dodatku państwa członkowskie przekazały na rzeczy Unii swoje kompetencje z zakresie daleko szerszym niż polityka zagraniczna.

  2. W klasycznym rozumieniu konfederacja opiera się na związku państw. A UE tworzą nie tyle państwa, ile organizacje międzynarodowe w postaci Wspólnot Europejskich. Istnienie takich osobnych struktur w postaci wspólnot uniemożliwia przypisanie UE statusu konfederacji.

  3. Ewolucja UE w sferze politycznej, gospodarczej i prawnej stoi w sprzeczności z koncepcją konfederalizmu. Nie przewiduje koncepcja ta tak silnie posuniętych procesów integracyjnych jak ustanowienie wspólnej waluty, unijnego obywatelstwa czy utworzenie osobnego porządku prawnego, stosowanego bezpośrednio w państwach członkowskich.

Koncepcja prawna UE zakłada pewnie odniesienia do założeń konfederacyjnych, jednakże przeplatają się one z wątkami o charakterze federacyjnym, przesądzając o hybrydowym i wyjątkowym statusie prawnym Unii.

Unię jako specyficzny podmiot prawa międzynarodowego należy traktować jak zinstytucjonalizowaną formę współpracy państw, funkcjonującą w szerokim spektrum znajdującym się pomiędzy tradycyjnie rozumianą organizacją międzynarodową, a specyficznym państwem związkowym. Unia jest organizację nowego typu, odzwierciedlającą wielopłaszczyznowość procesów integracyjnych, które legły u źródeł jej powołania.

Podobne prace

Do góry