Ocena brak

Koncepcja menażerskiej rewolucji Burnhama jako próba połączenia marksizmu i elityzmu

Autor /Ted Dodano /15.07.2011

Burnham wysunął tezę, że we wszystkich państwach dokonała się, bądź dokona się w najbliższej przyszłości rewolucja, której efektem będzie objęcie władzy przez nową klasę menedżerów, czyli kierowników. Klasa ta opanuje środki produkcji nie tyle w wyniku zmiany tytułów własności, ile w wyniku decydowania przez nią o tym, jak środki te zostaną wykorzystane. Teoria rewolucji menedżerskiej przewiduje, że społeczeństwo kapitalistyczne zostanie zastąpione przez społeczeństwo menadżerskie.

System radziecki stanowił dla niego potwierdzenie tezy o tworzeniu się systemu menadżerskiego. Zmiany w Rosji nie prowadzą ani w stronę kapitalizmu, ani w stronę socjalizmu, ale w kierunku społeczeństwa menedżerskiego – typu społeczeństwa, który obecnie zastępuje społeczeństwo kapitalistyczne w skali globalnej.

Rewolucja menedżerska to próba syntezy pojęć marksistowskich i elitystycznych w celu dostarczenia spójnego ujęcia nowego typu elity, który tworzy się dla kontroli wszystkich społeczeństw przemysłowych na świecie. Kontynuuje tradycję elitystyczną o ile polityka postrzegana jest jako walka pomiędzy małymi grupami o dominującą pozycję w społeczeństwie, ale widoczny jest także wpływ marksistów. Podstawą władzy elity jest jej kontrola nad najważniejszymi środkami produkcji. Marksistowska analiza kontroli nad środkami produkcji wymagała modyfikacji, tak więc kapitalizm zostanie obalony nie przez proletariat, ale przez rosnącą klasę potężnych menedżerów.

Burnham pozostał związany z marksistowskim językiem klasy i dlatego nie udało mu się stwierdzić, że opisywane elity rządzące nie mogą być postrzegane jako równoważne klasom społecznym analizowanym przez Marksa . Były one blokami społecznymi, określonymi przez zajmowanie naczelnych pozycji kierowniczych. Próba powiązanie władzy i klasy musi zostać wyraźnie odrzucona. Władza zarówno dla Burnhama jak i marksistów i elitystów , ma charakter kumulatywny. Kontrola produkcji powoduje wzrost władzy politycznej i prestiżu społecznego, podobnie jak bogactwa.

Podobne prace

Do góry