Ocena brak

Koncepcja anomii wg. Mertona: relacja między celami a środkami, instytucjami kultury

Autor /Bazyli Dodano /15.09.2011

Wynikiem niefortunnej socjalizacji jest dewiacja . Adaptacja człowieka w społ.

Przybiera charakter anomiczny - pozbawiony unormowania , nie przestrzegający norm. Anomia wg Mertona to zdarzenie między normami a celami jednostki w obrębie kultury, brak równowagi pomiędzy kulturowo określonymi celami a zdefiniowanymi jako prawomocne zinstytucjonalizowanymi sposobami osiągania tych celów . Cele życiowe są nieosiągalne , bezsens działań ( Funkcjonalna teoria dewiacji ).

Adaptacja :

1. Konformizm - jednostka akceptuje cele , normy i układ instytucjonalny w społeczeństwie.

Charakter anomicznny :

2. Innowacja - akceptacja celów , ale nie środków.

3. Rytualizm - aprobata środków , ale nie ignorancja celów.

4. Wycofanie się ucieczka - odrzucenie celów i środków.

5. Bunt ( kontranomia ) - normy alternatywne.

Podobne prace

Do góry