Ocena brak

Komunikacja niewerbalna wizerunku polityka

Autor /Stas Dodano /16.07.2011

4 podstawowe funkcje:

-związana z komunikowaniem interpersonalnych postaw i emocji (przekazywanie wrażenia o dominacji lub uległości oraz przyjacielskości i wrogości)

-funkcje autoprezentacyjne

-funkcje rytualne (przywitanie, pożegnanie)

-podtrzymywanie komunikacji werbalnej

Obszary niewerbalnych obszarów komunikacyjnych (Z. Nęcki):

-gestykulacja (ruchy rąk, dłoni, palców, nóg, stóp, głowy, tułowia)

-mimika twarzy (ruchy ust, oczu, brwi, powiek)

-dotyk i kontakt fizyczny

-wygląd fizyczny (wzrost, rozmiary, ubiór, malowanie)

-dźwięki paralingwistyczne (westchnienia, pomruki, płacz, gwizdanie, śmiech)

-kanał wokalny (intonacja, barwa głosu, rytm, akcent)

-spojrzenia

-dystans fizyczny między rozmówcami

-pozycja ciała

-organizacja środowiska (architektura wnętrz, urbanistyka)

Reakcja na stworzony wzorzec zachowań niewerbalnych kandydata jest stosunkowo nieprzewidywalna.

Z perspektywy kreowania wizerunku polityka za obszary komunikacji niewerbalnej szczególnie istotne i mające potwierdzenie empiryczne można uznać: mimikę twarzy, styl ubierania, uścisk dłoni oraz wzrost.

Uśmiech: w zależności od predyspozycji tempera mentalnych i osobowościowych może zaszkodzić lub pomóc (Giertych- )

Ubiór: musi być odpowiedni do sytuacji, nie przebierać się (Kuroń), kolor ubioru- najgorzej wypada zielony.

Uścisk dłoni: liczy się stanowczość

Wzrost: lepiej jak wysoki, jak niski- trzeba unikać konfrontacji (może być ciężko o ochroniarza niektórym;). Ludziom wysokim przypisujemy cechy takie jak: stanowczość, siła, zdecydowanie.

Podobne prace

Do góry