Ocena brak

Komputerowy system dwójkowy

Autor /Stachowiak Dodano /31.01.2012

Komputer składuje dane pod postacią impulsów elektrycznych. Lecz nie stosuje systemu dziesięt­nego, w którym używamy różnych znaków, czyli cyfr dla reprezentacji liczb do 9, a następnie tych samych na różnych pozycjach dla reprezentacji dziesiątek, setek, tysięcy i tak dalej. Maszyny używają systemu dwójkowego, w którym wystarcza­ją do tego dwie cyfry 0 i 1. Układ elektroniczny łatwo rozróżnia brak sygnału, reprezentujący o, od sygnału. reprezentującego 1. Zera i jedynki można takie łatwo przedstawić jako otwór lub jego brak na karcie perforowanej, bądź jako zmianę nama­gnesowania nośnika na dyskietce lub taśmie mag­netycznej. Te sygnały tworzą kod. który kompu­ter potrafi odczytywać i zapisywać.
Komputer jest systemem wejść i wyjść z pro­cesorem w charakterze „mózgu". Litery, cyfry, sło­wu, obrazy i dźwięki są zrozumiałe dla człowieka, lecz nie dla maszyny i dlatego muszą być prze­transponowane z formy czytelnej dla człowieka na : Tinę czytelną dla komputera, czyli na binarny sys­tem sygnałów elektrycznych. Służą do tego klawiatura. pióra świetlne, mikrofony. Informacja tak odczytana przez procesor jest przechowywana i obrabiana, a następnie z powrotem zamieniana na formę zrozumiałą dla człowieka.
To elektroniczne wyrafinowanie jest skutkiem długiego procesu rozwoju. Kart perforowanych użyto po raz pierwszy do przechowywania infor­macji już w 1787 roku, gdy francuski tkacz Robert Falcon użył ich do sterowania pracą krosna mecha­nicznego. System ten został później udoskonalony przez Josepha Jacquarda. Rzędy otworów na karcie perforowanej oznaczały miejsca gdzie we wzorze pojawiała się nić danego koloru. Innymi słowy karty służyły do przechowywania informa­cji o szczegółach wzoru. Zmiana karty powodo­wała, że krosno tkało inny wzór.

Podobne prace

Do góry