Ocena brak

Komórki układu odpornościowego

Autor /margolcia Dodano /26.06.2014

Limfocyty to najważniejsze komórki układu odpornościowego. Są to komórki małe, z owalnym jądrem i wąskim rąbkiem cytoplazmy. Wywodzą się z komórek macierzystych szpiku kostnego. Mimo podobieństwa morfologicznego są komórkami czynnościowo bardzo zróżnicowanymi.

Limfocyty T dojrzewają w grasicy. W obrębie tej populacji komórek wyróżnia się limfocyty T pomocnicze (Th). Ich funkcją jest np. pomaganie limfocytom B w produkowaniu przeciwciał czy współpraca z komórkami fagocytujący-mi w procesie niszczenia patogenów wewnątrzkomórkowych.

Limfocyty Th sterają mechanizmami efektorowymi odpowiedzi immunologicznej. Dzieli się je na dwie subpopułacje: Thl (subpopulacja komórek produkujących IL-2, INF-y, odpowiedzialna za reakcje typu komórkowego) i Th2 (subpopulacja limfocytów produkujących IL-4, -5, -10, odpowiedzialna za reakcje typu humoralnego). Inną kategorią limfocytów T są komórki cytotoksyczne (Tc). Ich zadaniem jest niszczenie komórek zainfekowanych, komórek przeszczepu czy też komórek nowotworowych. Bardzo ważną cechą limfocytów T jest to, że w błonie komórkowej mają receptor antygenowy limfocytów T (TCR). Z udziałem tej cząsteczki limfocyty T rozpoznają obce antygeny prezentowane przez cząsteczki układu zgodności tkankowej (tzw. restrykcja MHC). Limfocyty B u ssaków dojrzewają w szpiku. Komórki te rozpoznają antygeny za pomocą receptorów immunoglobulinowych. Po rozpoznaniu antygenu różnicują się do komórek plazmatycznych, zdolnych do produkcji rozpuszczalnych immunoglobułin. Limfocyty T i B wykazują cechy swoistości immunologicznej, tzn. mają zdolność rozpoznawania antygenu, reagowania z nim oraz przekształcania się w komórki pamięci immunologicznej. Pozostałe komórki biorące udział w reakcjach odpornościowych pełnią funkcje pomocnicze.

Komórki NK (naturalni zabójcy) należą do grupy dużych ziarnistych limfocytów. Cechuje je zdolność cytotoksycznego uszkadzania komórek zainfekowanych czy nowotworowych, ale inaczej niż komórki Tc, bez uprzedniej immuni-zacji.

Fagocyty jednojądrzaste (monocyty/makrofagi). Funkcjonalnie komórki te dzieli się na dwie kategorie: profesjonalne makrofagi fagocytujące, które usuwają poszczególne antygeny oraz komórki prezentujące antygen, które pobierają, przetwarzają i prezentują antygen limfocytom T.

Granulocyty wielojądrzaste nie wykazują cech swoistości wobec antygenów, ale odgrywają ważną rolę w ostrym zapaleniu w obronie przed mikroorganizmami. Ich podstawowym zadaniem jest fagocytoza. Dzieli się je na neutrofi-le (granulocyty obojętnochłonne), eozynofile (granulocyty kwasochłonne) i ba-zofile (granulocyty zasadochłonne). Neutrofile mają wiele białek o cechach antybiotyków. Białka te są magazynowane w ziamistościach pierwotnych (azu-rochłonnych) i wtórnych (specyficznych). Ziarnistości azurochłonne zawieraja kwaśne hydrolazy, mieloperoksydazę i lizozym. Specyficzne, oprócz lizozymu, zawierają też laktoferrynę. Eozynofile odgrywają specjalną rolę w odporności przeciw robakom pasożytniczym. Mają zdolność uwalniania zawartości swoich ziarnistości do otaczającej przestrzeni. Jest to jedyny sposób, w jaki komórki mogą użyć zawartość swoich ziarnistości przeciw obiektom, które z powodu swoich rozmiarów nie mogą zostać sfagocytowane.

Komórki dendrytyczne są komórkami prezentującymi antygen. Występują w skórze (komórki Langerhansa), także w węzłach chłonnych, śledzionie i krwi obwodowej.

 

Podobne prace

Do góry