Ocena brak

Kocimiętka właściwa

Autor /Tomasz Dodano /18.01.2012

Bylina o wysokiej, owłosionej łodydze rozgałęzionej od dołu, liściach naprzeciwległych, jajowatych. W kątach górnych liści znajdują się nibyokółki kwiatów białawych lub różowawych. Owocem jest poczwórna rozłupnia. Cała roślina silnie pachnie, zwabiając koty (stąd nazwa gatunkowa). Nazwa rodzajowa przypomina miasto etruskie Nepete, gdzie roślinę tę powszechnie uprawiano. Kocimiętka zdobiła często wiejskie ogrody, a jej zapach miał odstraszać węże.

Zbiera się ziele (Herba Catariae), ścinając je ręcznie podczas suchej, słonecznej pogody. Usuwa się części zdrewniałe i suszy pędy w miejscu cienistym, przewiewnym lub w suszarni w temperaturze maksimum 35°C. Po ususzeniu mają smak nadzwyczaj balsamiczny i silny aromat przypominający melisę. Należy je przechowywać w zamkniętych pojemnikach. Zawierają 0,3-0,7% olejku eterycznego (w którego skład wchodzą karwakrol i tymol), gorycze i garbniki. Z ziela sporządza się ziółka przeznaczone do leczenia zaburzeń czynnościowych układu nerwowego, migreny itp., ponieważ działają one uspokajająco. Ponadto przyspieszają trawienie i pobudzają krwawienie miesiączkowe.

Odwar sporządza się z 30 g suchych części na 1 dm3 wody, parzy przez 20 minut i pije 2-3 filiżanki dziennie. Odwar działa również moczo- i żółciopędnie, a ponadto leczy się nim niektóre choroby ginekologiczne. Kocimiętka jest bardzo dobrą rośliną miododajną.

Okres kwitnienia:

VI-VIII

Zbiór ziela:

VI-VIII

Podobne prace

Do góry